nabruk says

SUS!

2011-09-08T23:06:00.001+03:00

Bana sadece “sus!” dediler. Sadece susmayı dayattılar.

Haksızlıklara sesini çıkarma, “sus!, otur!”.
Oysa ben haksızlıklara tahammül edemeyecek kadar deli doluydum, gururluydum.
Sonra güldür güldür öfke kustum. Yine “sus!” dediler.

Susmadım, saldırdılar, “sus!, otur!” dediler.
Susmadım, oturmadım, saldırdılar.

Kendimi küçük bir kutunun içinde tıkılmış kıldılar.
Çığlıkları gözyaşlarında saklı, tek suçu susmamış olan.

Genzim tıkalı, gözlerim şiş, dudaklarım kocaman. Ruhum sıkışıyor.

Saçlarım ıslak, başımın ağrısına ağrı katıyor.

Mutsuz biri oldum ben, umutsuz, isteksiz.

Susturulamamış, bastırılamamış isyanlarımın yenik kahramanı.

aaaa senin sevgilin yok muuuu?????

2011-08-06T22:07:00.003+03:00

Uzun zamandır bloğumla ilgilenmemenin utancı ve özlemi içerisinde olduğumu bildirmek istiyorum öncelikle.

Böyle tam boşluklar içerisindeyken bir de üstüne endişeler eklenince hoş geldin şehr-i depresyon!

Tam bir abazan gibi davranıyorum yazacakken vazgeçiyorum. Şirketin temizlikçisinden, akrabalara, sevgililerimin erkek arkadaşlarına kadar herkes biliyor sevgilim olmadığını. Bunu bile bile beni her görüşlerinde “ee aşk hayatın nasıl kehh kehh” demeyi de unutmuyorlar ama. Ulan biri mi işe yaramaz yahu, artık haykırıyorum bir işe yarayın, kurtarın beni bu ıssız kadınlık müessesesinden! Ama yok, herkesin keyfi tıkırında gidiyor.

“şşiştt bana kız ayarlasana” diyen kankiler neden sen yalnızken ortalıklarda gözükmez. Yokk her şey tek taraflı dimi? Götümü yiyin lan.

Eski sevgilinin yenilikten çıkmış, yıllanmış sevgilisine bakmayı bile bırakıyorsun bir süreden sonra, hayır zaten güzel falan değil de, o bile oyalayamıyor artık seni.

Şimdi bir de öyle bir şirketteyim ki anam sanırsın kadınlar matinesi. Yemin ederim televizyon sektörünü kadınlar ele geçirmiş diyebiliriz. Erkek vücudunda olanlar da gay! İç-dış erkek olanlar da yavşak. Her gördüğü kızla gırgır şamata, cıvıklıklar… Hani diyorsun şu kocaman dünyada hiç mi düzgün adam çıkmaz insanın karşısına “heh evlenip çocuk doğuracağım adam bu” diyebileceğin. Yok şekerim yok.

Uzun süreli yalnızlıkların şöyle bir dezavantajı var, Kibariye’nin annesi bile olsan daha bir seçici oluyorsun herkese bir kulp takmalar, armudun sapı üzümün çöpü falan haspam. Bir zaman sonra takılan kulplar gerçek mi yoksa yalnızlıktan sıyırmış beynin uydurmaları mı ayırt edemiyorsun.

Yalnız ben de şöyle bir şey var ki bu beni gerçek bir abazandan ayıran tek fark: etrafıma bakmıyorum, beğendiğim karşı cinsi gözlerimle kuşbaşı yapmıyorum hatta yürürken kafamda hayali bir at gözlüğü varmışçasına görmüyorum. Yanımdan Mehmet Günsür geçse ruhum duymaz. Ya da diyelim biri geldi yanıma espri falan yapıyor, ben hemen flört moduna geçmemek için –ama istemsizce- olay yerinden uzaklaşıyorum. Yani bir delikanlı gelse yazsa ben direk kaçışıcam. Kaçışmak benim tarzım. İyice içime gömüldüm, köyden şehre inmiş Kezbanlara döndüm. Zaten bir ilişkiye başlasam –ki bu zor- nasıl davranacağımı bilmiyorum sanırım. İlişkilere dair deneyimlerim ve bildiklerim sıfırlandı adeta. Liseli ergen triplerine girip ilişkiyi sıçıp batırabilme ihtimalim de var yani. Bisiklete binmek gibi olmasa öpüşmeyi bile unutmuş olabilirdim.

En yakın arkadaşlarımdan biri: “Seninle birlikte olacak erkeğin haline acıyorum şimdiden.” Bunu ne niyetle söylediği biraz muallak.

GELECEKTEKİ SEVGİLİYE MEKTUP: Her neredeysen çabuk ol lan aşkım!

YOL- SU-ELEKTRİK-YALNIZLIK

2011-05-17T22:04:00.003+03:00

HAYAT SONU BİLİNMEYEN KARANLIK BİR TÜNEL GİBİ… YALNIZLIK DA ÖYLE TABİ!
ÖYLE Kİ ZAMANLA VARLIĞINI BİLE UNUTTUĞUN…

CANIN SIKILIR, GÖZÜN HER DALDIKÇA UZAĞA, YAŞLANIR…DAMLA DAMLA…
YALNIZ OLMAMAK NEDİR Kİ HEM?
NEYE YA DA KİME SAHİP OLAN YALNIZ DEĞİLDİR??
YALNIZLIĞIN KURALLARINI, ÇERÇEVESİNİ HANİ UKALA BELİRLEMİŞTİR?

KİM BİLİR?
KİM KİMLEDİR?
KİM KİMİNLE, NEREDE, NASILDIR? NASIL SEVİŞİYORDUR? SEVİŞİRKEN YALNIZ MIDIR?
PEKİ HER SEVİŞMEYEN YALNIZ MIDIR?
YALNIZLIĞIN ÇÖZÜMÜ KALABALIKLAR MIDIR? DUDAKLAR MIDIR, YOKSA ÇATLAMIŞ KOCAMAN ELLER Mİ? YA ANNE KUCAĞI? EVDEKİ KEDİ?

YANLIZLIĞI ANLATMAYA ÇALIŞTIKÇA DİLİNİN DÖNDÜĞÜNCE… AZALIR MI Kİ? SANMAM, NEYSE.

BİR AŞKKOLİĞİN İŞKOLİK OLMA HİKAYESİ

2011-04-03T14:17:00.001+03:00

Selamlarrrr. Uzun zamandır görüşemiyorduk sanırım. Merak etmeyin yaşıyorum. Malumunuzdur işsiz güçsüz ve bu yüzden de bıkmış bir hatun olarak gezdim onca zaman. Sonra şansım döndü. Saygın ve köklü bir şirkette çalışmaya başladım. Çok gariptir ki saçmasapan şeyleri özlemeye başladım o iş yoğunluğunun içine girdikçe. Evimi, ailemi özlüyordum. Bu gece annemle uyusam diyordum. Semt pazarına çıkmayı özlüyordum. Arkadaşlarımla vakit geçirmeyi… Sonra dedim paralı ve zamansız olmak mı yoksa zamanlı ama parasız olmak mı? Açıkçası hala hangisinin daha “huzurlu” olduğuna karar verebilmiş değilim. Arkadaşlarım isyanlarda “yaşıyor musun?” deyip duruyorlar… Benimse yapacak hiçbir şeyim yok.

Çevremden uzaklaşmanın yanı sıra aşk denilen şeyden de oldukça uzaklaştığımı farkettim. Kendimi insanlara, aşka kapamışım resmen. “Kariyer yapıcam uleeen” diyerek geziniyorum ortalıkta. Bu kez pek bi afilli yalnızlık anlayacağınız…

Not: Kameramanlar çok zampara oluyorlar.

"Toprak bu enerjiyi nasıl kaldıracak?"

2011-02-02T21:35:00.002+02:00

Fazla duygusal bir insanım ve bu özelliğimi fazla gizleyemiyorum maalesef.
Yayındaydık..saat 9.15 gibiydi. Başka bir kanalda geçen alt bandı görünce şoke olduk. Kanım çekildi, kafa derim gerildi, ellerim buz kesti. İnanamadım. İnanmak istemedim. Sanırım redderek alışacağım hayat dolu, enerji küpü Defne Joy Foster'ın bu dünyadan gidişine...

Ölüm kimseye yakışmaz. Ama böyle neşeli, zıpır, genç, komik bir insana çok çok uzak bir şeydi ölüm. O gitti...ardında ben de dahil gözüyaşlı milyonlarca insan bıraktı. Yemin ederim psikolojim bozuldu. Yayından sonra şirkete geçerken araçta sürekli ölümü düşündüm. Heran ölebileceğimizi... Dünyanın ne kadar saçma olduğunu. Sonra kızdım Defne'ye. Hayatını kaybettiği için... Dağılmıştım bi kere. Haberi duyup üzüldükten 10 dk sonra kahkahalar atabilen insanlar görünce sinirim ve üzüntüm kat be kat arttı.
Babamı aradım sonra. Çok sever Defne'yi, hatta oy atıyordu dans yarışmasında ona...Telefonda sesi çıkmıyordu pek, hatta ona bile kızdım içten içe, beklediğim kadar üzülmedi sanmıştım. Meğer bütün gün ağlamış benim duygusal babam. Ben de ona çekmişim işte.

Halen daha inanamıyorum, halen psikolojim bozuk. Sabah hayatını kaybetti ve yarın öğlen saatinde defnedilecek Defne... Ne kadar kolay bir insanı yollamak, unutmak, hayata devam etmek. Benim içinse çok zor, devam edemiyorum, takılıp kalıyorum.
3.5 yaşındaki bebeğini düşününce daha da kötü oluyorum. Hayat çok acımasız, çok ansızın, çok unutkan...

Bize yeterince neşe verdi bu hayatta, cennettekilerinde neşe kaynağı olacağına eminim... Hoşçakal deli kız.

Uykusuzluk Sarhoşu

2010-11-21T20:57:00.019+02:00

-Telefonun başında çaresiz bekliyorum, bekliyorum ama, çalmayacak biliyorum-

Gözlerim yanıyor çok fena. Üç buçuk saatlik uykuyla duruyorum inanır mısınız. Dün gece gecikmeli olarak doğum günümü kutladık, ama tek nedeni o değil tabi.

Ne giysem falan diye düşünürken bir yandan da gelecek olan hatun arkadaşlarıma “topuklu giyin!!!” şeklinde uyarıda bulunuyorum. Ne alakaysa ortamda tek topuklu giyen hatun olmayı sevmiyorum, ben kokoş olacaksam herkes kokoş olsun(dikkat yazar topuklu giymeyi kokoşluk sanıyor). Hazırlık sürecinde bir telefon geliyor ‘Kanal Bıdıbıdı’dan, ertesi gün(yani Pazar) sabah 10da görüşmeye gelin diyor telefondaki kadın. Tamam diyorum ve kapatıyorum telefonu. Tamam da kanal Çamlıca’da, ben Koca Mustafa Paşa’dayım. Dıdısının dıdısı yani…

(Evet fotoğraftaki arkası dönük ve flu olmayan gizemli ve bir o kadar da coşkun kadın benim)

Neyse diyorum ‘fazla kudurmam bu gece napalım..’, sonra da “birkaç saat sonra deliler gibi dans ederkenki görüntülerimi hayal edebiliyorum” diyorum. Velhasıl öyle de oluyor. Bir kere dansa kalkmışsam kayışlarım kopmuş oluyor çünkü, şarkı bittiğinde oturuyorum ama diğeri girdiğinde tekrar ortaya zıplıyorum. Ayaklar topuklulardan kopuyor, çorap sandalyeye takılıp kaçıyor, tecavüze uğramış hatun görüntüsüyle dansa devam ediyorum. Bitmek bilmeyen bir enerjiyle, yıllardır dışarı çıkması yasak olan ergen genç kızlar gibi coştukça coşuyorum. Birkaç saat sonra uyanıp iş görüşmesine gidecek olmam gerektiği umrumda olmuyor o anlarda.

Bir insan, neden tren istasyonunda tren beklerken, “bloguma bunları yazmam lazım işim bitse de eve gidip yazımı yazsam” şeklinde düşünür ki?

Sabah uykuyla yaşanan bir savaş sonrası kazanıp hazırlanıyorum, önce trene sonra vapura sonra da minibüse biniyorum. Ve tüm yol bilmemelere falan rağmen tam saatinde kanalda oluyorum. Ne acıdır ki görüşeceğim hatun kanalda olmuyor. Pazar günü kanalda kimse olmadığından, güvenlik içeri de almıyor. Yol iz bilmediğin yerde bir yer bulup sığınıyorum. “Vay arkadaş” diyorum, boşuna telaş yapmışım. Hatunla görüşüyorum, anlaşıyorum, “akşam arıcam seni” diyor ve diğer kanala geçmek üzere yola çıkıyorum. Kanallardan kanallara koşuyorum adeta. Programımız başlamadan yetişiyorum oraya da, dakikliğime kendim şaşırıyorum. Yayın bitiyor, hurra kayseri mantısı yemeğe. Sevgili sunucumuz Tolga'dan sonra diğer sunucumuz Merve de çay ve tatlılarımızı ısmarlıyor, keyifler gıcırrrr.

Sonra Tuba’yla Ara’ya gidip çay/kahve/sohbet keyfi yapıyoruz. Sonra götümüz donuyor kalkıyoruz.

Bu arada hatun beni aramadı, ne oldu neden aramadı bilmiyorum ama telefonun başında çaresiz bekliyorum. Aslında arasa yarın sekiz buçukta kanalda olmak zorunda olucam, yarın arasın, ertesi gün gideyim, bir gün uyuyayım be.

Not: Çok şeker hediyeler aldım. Buradan da teşekkür edeyim o zaman; teşekkürler :)

Difriz Kadınları

2010-10-16T00:46:00.006+03:00

Kadın olmak zor zanaat gerçekten. Komple eziyet olduğunu düşünüyorum bazen. Birincisi kesinlikle estetik görünmeniz lazım. Her durum ve ruh halinde kendinize bakmalısınız. Çirkin bir kadın için –tabi çirkin şansı da yoksa- hayat gerçekten zor olabilir. Ağdası kılı tüyü bırakın, saçı başı dip boyası, rejimi, makyajı ohooo. Liste uzar gider.

Kişisel sorumlulukları bırakın sosyal açıdan da binbir çeşit sorumluluk vardır kadınların omuzlarında. Genç bir kızken uslu, söz dinleyen, annesine ev işlerinde yardım eden, akıllı uslu erkeklerle takılan bir ‘hanım kız’ olmanız beklenir. Genç kadınlık evresindeyse arkadaş ortamında öne çıkabilmiş, mesleğini eline almış, ailesine destek olan başarılı bir insan…

Evlenince hem işine hem evine hem de kocana hakim olman gerekir mesela. Daha sonra da çocuklarına…
Biz kadınların yaşamı boyunca çektiği eziyet bitmez, dönemlere göre değişkenlik gösterir:

-Ergenlik dönemi: Memelerin büyümeye başladığı ama en tipsiz göründüğü(sivilce ya da armut gibi), regl denen belayla tanışıldığı, kendisiyle akran erkeklerin hâlâ çocuk olduğunu görüp üst sınıf delikanlılara platonik hisler beslenildiği lanet bir dönemdir. Cinsiyetten ötürü ailenin yaptığı baskıya karşı koyma “isyan” olarak algılanıp, kişinin bunalıma en elverişli olduğu dönemdir ergenlik dönemi.

-Hamilelik dönemi: Vücudun içine sıçıldığı, en hassas, en acılı, en titiz ve dikkatli olunması gereken bu dönemde hayatınız 9 ay 1o gün “off” olur. Kocanız sizi anlamaz, eğer götleğin tekiyse sizi beğenmemeye başlar. Hem psikolojik hem de fizyolojik çöküşlere en elverişli dönemdir gebelik dönemi.

“Ohh hamileyken regl olmuyorsunuz siz yeaa” diyen yavşakların yarattığı sinir bozukluğu da cabası.

-Menapoz dönemi: Regl illetinin bittiği ama bunun yanında meme kanseri, rahim kanseri gibi hastalık riskinin büyük olduğu, vücudun hormonlarının hallenmeler geçirdiği ve bütün bunların oluşturduğu psikolojik tepkileri kimselerin anlamadığı bir dönem menapoz dönemi. Bütün bunların yanında “menapoz teyze” şekillerinde dalgaya alınırsınız, alınırsınız…

Biliyorum hep kötü şeylerden bahsettim. Ama yaptığım gözlemler sonucu hep böyle neticelerle karşılaştım ne yapayım.

Aslında benim bahsedeceğim konu ev kadınlığının günümüzde kolaylaşmaya başladığı idi. Teknolojinin en çok ev kadınlarına yaradığını düşünüyorum şahsen. Bunun en iyi örneği “difriz” denen beyaz eşyadır bence. Ya da buzdolabının derin dondurucusu. Kendi evimde durum şu an normal seviyede ama bu “hafif tencerede çeviriyorum atıyorum difrize” meselesini ciddi ciddi abartmış kadınlar gördüm. Geçenlerde bu konuda aşmış biri olan teyzem, difrize atılmak üzere 30 KİLO barbunya alan bir tanıdığıyla karşılaşmış mesela. “Ne yaptın sen teyzem?” demek isterdim olay mahallinde olsaydım.

Ben de şimdiden öğreniyorum bu taktiği. Alıyorsun ondan bundan 3-5 kilo. Haşla at difrize, böreğini sar at difrize. Hatta geçenlerde tencerede yemek yapıp doğrudan difrize atan bir kadın varmış diye duydum. Ohaa değil mi sizce de? Öyle ama mucizevi bir ürün bence. Öyle marketten pahalı donmuş şeyler alana kadar al toptan at difrize… Kadın olmak kolaylaşıyor cidden.

Ev kadını olmaya daha sıcak bakıyorum artık.

Bu kadar.

Tanrı Bana Göz Kırptı

2010-09-25T00:16:00.005+03:00

Yukarıdaki boktan ps çalışması bana aittir, umarım tanrıyı yakışıklı hayal etmek günah değildir:p

Tanrı bana göz kırpı ve bana bir şans daha verdi. Yaptığım vurdum duymazlıklar, tembellikler, gerizekalılıklara rağmen hepsinden pişman olduğumu, gerçekten bir şeyler yapmak istediğimi gördü. İşte bu yüzden tanrıya inanıyorum.
Fiziken güçsüzüm ama kalben alabildiğine hırslı ve istekliyim. Kendimin farkındayım. Hayatımda sosyal olsun başka konular olsun bir çok şeyi yarım bırakmış ve ailem tarafından bu yüzden eleştirilen bir insanım. Kendimin farkındayım, ilk aşamayı geçmiş bulunuyorum böylece.
Geçen yaz yapmam gereken yaz stajını 20 günden sonra yarım bırakmıştım. Neye güvendim, ne düşündüm de böyle bir şey yaptım bilmiyorum zaten stajı bıraktıktan 1 hafta sonra stresten geceleri uyuyamaz olmuştum, geri de dönemiyordum. Üstelik iyi bir prodüksiyon şirketiydi staj yaptığım yer, yakın zamanda para bile kazanacaktım. Bunların hepsini kaybettiğimi düşündüm sürekli. Çok zor zamanlar geçirdim. Normalde bunalımlarımı herkesle paylaşırım ama bu konuyu kendime olan utancımdan kimseyle paylaşmamıştım.
Ama şimdi ikinci bir fırsat çıktı karşıma. Hem bu yaz stajı hem de 'devamsız gibi' gibi gözüken dersim için geçenlerde okula gittim. Her şey olumlu geçti, sanırım çözülücek hepsi:) Öncelikle naylon staj yapma fikri vardı aklımda. Sonra düşündüm, hazır hâlâ staj yapabilecekken, öğrenci gözüküyorken neden bu fırsatı kullanmıyordum? Neden daha önce beni ciddi bunalımlara sokan hatamı telafi etmiyordum? Allah bana "madem bu kadar pişmansın al sana 2. bir şans" dedi resmen. Şimdi bu şansı kullanmak adına çırpınıyorum ben de.
İki büyük kanal var şimdi kafamda, asıl istediğim kanalın haberini adeta 4 koldan bekliyorum. Diğeriyse sanırım benim isteğime bağlı:) Sonuç her ne olursa olsun yeni ve güzel olacağına inandığım bir döneme giriyorum. Aşk meşk, aile sorunları bunların hepsi halledilebilecek geçici sorunlar ve ben şimdi asıl kafamı dolduran, yiyen ve bitiren sorunlarımı çözmek adına adımlar atıyorum.

Tanrı bana göz kırptı ve ben biliyorum her şey güzel olacak.

Canım Sıkılıyor Çünkü:

2010-09-14T23:31:00.014+03:00

Sıkılıyorum. Farkındayım çok farklı bir şey söylemediğimin. Canımın mütemadiyen sıkkın olduğu günler ve haftalarda fazla konuşmam ben. Sesim soluğum çıkmaz, ağzıma kira isterim. Dışarı hiç çıkmadığım gibi bütün gün yataktan kalktığım gibi dolaşır, gece yine aynı kıyafetlerle yatağa girerim. Saçlarım yıkandıktan 3-4 saat sonra yağlanmaya başlar. Oramda buramda dev anası kadar sivilceler de cabası. Sanki ruhum beynime, beynim de vücuduma sinyaller yollamış, hepsi birlikte depresyona girmiş. Canım hiç bir şey istemiyor.
Neden acaba? :

-Arkadaşlıklar Yalan mı?-
Yakın zamanda en yakın arkadaşımın gazabına uğradım. Bir akşam, planım varken ve dışarı çıkmaya hazırlanıyorken beni aradı akşam buluşalım diye. Dedim "planım var ama dönüşte sana gelebilirim, hem yarın pazar evdesin sen." "Tamam sana haber vericem" dedi. Akşam oldu ben dışardayım buna ulaşmaya çalışıyorum geliyim mi diye sorucam, bunun borcu nedeniyle telefonu kapalı, bir şekilde kardeşine falan ulaştım...Neyse en iyisi özet geçeyim ben. Bu beni çağırdı gittim, ben gittiğimde kardeşi evdeydi ve bu üst komşusunda okey oynuyordu. Rahatsız etmemek için aramadım. 20 dk sonra sigara almak için aşağıya indi ve beni gördü. Ne hoşgeldin ne bir şey, "oyun bitsin inicem" dedi çıktı. Tam 2 saat inmedi. Film izledim vs derken evdeki kardeşleri de uyudu. Tek başıma öylece oturuyorum. Sanki onunla muhabbet etmeye değil de sokakta kaldığım için gelmişim gibi oldu. Sinirden çıldırıyorum eve mi gitsem diyorum ama saat olmuş 2. Sonunda aradım açtı ağzıma geleni söyledim, ayıp ettiğini kabul etmeyi geç üste çıkmaya bile çalıştı. Jet hızıyla giyinip taksiye atlayıp evime geldim. 1 saate yakın ağladım. Bayram geldi geçti 1 kere bile arayıp özür dilemedi. Sanırım kabahatli olduğunu düşünmüyor hala. Bilmiyorum kime anlatsam "yuhhh öküz" diyor. Sanırım en değer verdiğim arkadaşımdan böyle bir saygısızlık ve umursanmama görmem bana baya koymuş.
Üstelik o ve başka arkadaşlarım bana ne zaman gelseler ne yedirsem nasıl eğlendirsem ayhh kokteyl mi yapsam nasıl hoş tutsam şaşırıyorum. Böyle nankörlükleri görünce daha da şaşırıyorum. Ama insan bu, şaşırmamak lazımmış.

-Aşk var mı aşk??-
Yok öyle bir şey. Aşk dediğim şey ya etrafımdaki insanların şapur şupur yiyişmesi ya da eskiden yaşadığım pişmanlıktan ibaret benim zihnimde. Öyle toz pembe bulutlarla kaplı hayaller şeklinde değil yani. Salak bir şey. Salak çünkü bana acı çektirmekten başka bir boka yaramıyor. Amınakoyim ya platonik oluyorum ya da platonik oluyorum. Öyle ikili bir aşk göremedik hayatımızda. Aşık olduğumuzu sandık gittik köpek olduk, kendimizi parçaladık, ağladık zırladık, umursanmadık. Heh işte benim bildiğim gördüğüm yaşadığım aşk böyle bir şey. Koyim götüne böyle aşkın. O yüzden hiç çiçek böcük yapmayın bana. Ötekine aşık olduk, haftanın bir günü sadece 3-4 saat uzaktan izleyebilmek için sokaklarda sabahladık, peşimize hatır için onca arkadaşı taktık, kekler mekler yaptık, adrenalinden geberdik, çıktık karşısına "sana aşık oldum" dedik o geldi "düzeyli bir ilişkim var" dedi. Koyim düzeyine. Ben mal gibi durup dururken aşka gelmedim ya, senden de gördüm bir şeyler. Hepsi kendi gibi boşmuş işte. Neyse çok konuştum bu konuyu ben. Öyle çok konuştum ki bu yüzden duygularım kabardı da kabardı. Neyse.
Arkadaşım ben erkeklere nasıl davranılmasını gerektiğini gerçekten çözemedim sanırım. Gerçekten bilmiyorum. Samimi, rahat davransan tek atımlık çıtır sanıyorlar, mesafeli, soğuk davransan ya kezban ya da soğuk am çiçeğisin. Amacının ne olduğunu anlayamadığın samimiyetler, cıvık cıvık "aşıkkk olamaz mıyım sana canıımmmmm ehieh" şeklinle takılmalar, ciddi mi taşak mı geçiyor belli değil. Hayır çizgini belli et de ona göre adam gibi muamele yapalım sana değil mi? Kimisi kendini beğenmiş suratına bile bakmaz kimisinin sevgilisi varken bile sana yavşar. Çeşit çeşit tür tür erkek var. Hiçbir zaman çözemeyeceğim, bu sikko yalnızlıktan da kurtalamıcam sanırım. Koy götüne rahvan ne diyelim...

-İşsiz Bir Hayat Oh Ne Bayat-
Nasıl işsizim nasıl boştayım anlatamam. Adeta sonsuz kara bir boşluk. Girdim bir işsizlik adlı bok çukuruna daha başımı çıkarabilmiş değilim. 1 seneyi geçiyor. Ne mailime dönen var ne de arayan. Tamam belki daha fazla kovalamam gerek. Belki televizyon ya da gazetelerin önünde yatmam gerek biliyorum ama Allah insanın hamuruna hiç mi şans katmaz yahu. Ne kumarda ne aşkta ne de işte kazandım bugüne kadar. Hay öleyim ben ya. Düşünsenize...Her gün bir öncekiyle aynı, ama her gün! Geceleri uyumak istemiyorsun çünkü en sakin, gün içerisinde en rahat bırakıldığın saatler bunlar. Gündüzleri öğleden sonraya kadar uyuyorsun. O saatte hayattan bezmiş bir şekilde uyanıp da napıcaksın allasen?! Bir şeyler atıştır, evde asalak gibi dolan dur. Annen başının etini yesin "temizlikk yappppp" diye. Senin sikinde olmasın. Temizlik vs sevmiyorsan, işin gücün de yoksa ve annen bir BAŞAK kadınıysa siki tuttun demektir arkadaş. O beynin kemirilmeye mahkum! Ben alıştım, mesela annem dırdıra başladığında yerken ses çıkaran şeyler atıyorum ağzıma ve o sese odaklanıp dırdırı duymuyorum. Baya geliştirdim kendimi. Dırdırdan bıkmış beylere önerimdir evde deneyebilirsiniz. Yalnız dırdırın dozuna göre obezite riski var dikkat! İşsizliğin ikinci berbat yanı ise tabiki parasızlık. Ne gezebiliyorsun doğru düzgün, ne alışveriş. Amınakoyim yıllardır dslr bir makina istiyorum da iş güç yok ki alayım. Bak canım daha da sıkıldı şimdi. Şu yarım kalmış projeme devam etmem lazım Okan Bayülgen'le ilgili olan. O da olmıcak diye düşünüyorum. Ben bu şans varken çocuğu olduktan sonra duyarlılaşan Okan bile siklemez beni.

-Özgüven Yerlerde-
Yaşamaya üşeniyorsun, tutup saça başa, ağdaya, kılık kıyafete mi bakacaksın. Yok öyle bir şey. Zaten dışarı da çıkmıyorum ki. Hem beni beğenmesini umduğum bir herif de yok. Süslensem bile kimse beni beğenmiyor arkadaşım. Gelip biri tanışmak istesin dişimi kırıcam. Güzel değilim, fiziğim desen kötü, ama bakıyorum benden de kötü karıların yanında ilik gibi çocuklar. Geçen tophanede böyle bir çift vardı yanımızda. Çocuğu kese kese kuşbaşı yaptım yemin ederim. Karıya biraz daha odaklansam alev alıp yanabilirdi öyle uyuz oldum. Sonra kendime haksızlık ettiğimi anladım. Tamam tipim o kadar da ofsayt değil. Göbeğim var kollarım löpür ama ne biliyim süslü püslüyüm, saçıma başıma bakarım normal şartlarda. Ellerim, ayaklarım cillop gibidir mesela. Dobiş de olsam bel kıvrımım var gamzelerim var üstünde iki tane, öyle odun gibi değilimdir. Yani atsam şu kiloları minnacık bir şey olucam hedef 52 kilo boy 161 siz düşünün. Öyle sümüğü sürülmeyecek biri de değilim yani. Ama işte gel gör ki bunalımda olduğumda dünyanın en çirkin kadını benim gibime geliyor. Kaşlar kezban, saçlar pis, kıyafet paspal. Yataktan nasıl çıktıysam sabah karşı yine aynı şekilde giriyorum falan. Ojelerin dipleri gelmiş. Periş bir haldeyim. Mesela bugün hiç aynaya bakmadım. Sadece sabah yüzümü yıkarken baktım onda da yarı uyuyordum zaten. Bugün yaptığım tek iyi şey yaklaşık 600 sayfalık bir kitaba başlayıp bitirmiş olmamdı. İnternet desen akşam yemekten sonra giriyorum sadece. Böyle hiçbir şeyin güzel gitmediği zamanlarda ne kendimi seviyorum ne de dünyayı.

Kırmızı Gözlü Kadın ve Hallenmeleri

2010-08-22T16:10:00.002+03:00

Sol gözümün akı olmuş kıpkırmızı. Dudağımdaysa kocaman şiş(halk arasında uçuk) adeta küçük Pelin olmuş gayette yerleşik hayata geçmiş duruyor. Belimde yine titreşimli kemerim “tembel işi spor” yapıyorum. Böyle bir sağlıksız, bir halsiz, bir bezgin hissediyorum kendimi.

Kafamda fikirler dolanıp duruyor. Korkuyorum giriştiğim işi batırırım diye ama her şey güzel giderken resmen naz yapıyorum kıllanarak. Güzel güzel, olumlu olumlu mailler bekliyorum. Olumsuzları görmezden geliyorum.

Sonra aklıma yine “limon” düşüyor. Ulan diyorum tam kafamdaki standartlara uygun biriymiş aslında o. Sadece yalnış kişide vücut bulmuş. Sonra içimdeki şımarık piç “banane yaa onu istiyordum ben” diyor. Bense ona “dönüşte alırız” diyorum. İnsanın istediği şeyi başaramaması, elde etmek istediği şeyi veya adamı ağına düşürememiş olması ve bunu kabullenme süreci inanılmaz trajedi. Baksanıza hala etkileri sürüyor.

Hani diyorum neyse ki koca bir yazı bomboş geçirmedim, tatlı bir heyecan yaşadım en azından falan. Ne tatlı heyecanı bildiğin bungee jumping tadında adrenalin yaşadım. Yılın “cesur ve güzelcene aşık” ödülünü almaya hak bile kazandım halk(arkadaşlar) arasında. İyi oldu iyi, boş durmaktan iyidir platonik olmak.

Kırmızı sol gözüm acıyor. Sol yanımsa hafif çatlak, sızıntı yapıyor mideme doğru, ekşitiyor, ağrıtıyor, şu hafif serinlemiş yaz gecelerinde üşümeme yol açıyor.

hava çok sıcakken...

2010-08-17T00:32:00.008+03:00

Referandum geliyor, her işte bir HAYIR vardır. Hava da çok sıcak insan yaşamaya üşeniyor. Yapmam gereken çok şey var ama ben her şeye üşenir gibiyim. Korkuyorum hem de kendimden. Acilen iyi derecede fal bakabilen biri lazım bana. Bugün 17 ağustos, tüylerim ürperiyor. 11 yaşındaymışım inanılır gibi değil sanki dün gibi. Yaşlanıyorum. Bu titreşimli kemerin güç seviyesini gün be gün arttırıyorum her gün daha şiddetlisini istiyorum. Ne istediğimi henüz bilmediğimden hoşuma giden şeyleri taklit edip öyleymişim gibi davranıyorum. Ne zaman hem kendim olup hem de ne istediğimi bilicem bilmiyorum. Hava çok sıcak. Televizyonun en ölü olduğu dönemdeyiz. Arka sokaklar dizisinden nefret ediyorum. Survivor'ı Merve kazansın. Bu sıcakta kedimi 1 metre yanıma bile yaklaştırmıyorum kışın yüzüme bakmazsa bir şey deme hakkım yok. Hava çok sıcak. Bu sıcakta en çok sokak hayvanlarına ve obez insanlara üzülüyorum. Kemer öttü 35 dk bitmiş. Facebook profilini takip edip %100 hayatını öğrenebildiğim insanları sevmiyorum. Sırf başkası istiyor diye yapmak zorunda olduğum şeyleri yapmamak istiyorum. Kıldığı namazı sosyal medyada öyle veya böyle şekilde bildiren insanlara inanılmaz uyuz oluyorum. Şu an arkamda duran vantilatör dönmesin sadece bana üflesin istiyorum. Hava çok sıcak. Ben hâlâ işsizim. Yalçın Çakır mesajıma cevap versin istiyorum. Vantilatör çok şiddetli panomdaki gazete küpürleri uçuyor ama düşecekler diye gerginim şu an. Hava çok sıcak.
Not: Şu an çaktırmadan radyo yayını yapıyorum. Ama konuşmıcam.

İçimdekiler....

2010-07-29T21:00:00.001+03:00

İçimde hâlâ saçmasapan olduğunu düşündüğüm umutlar…

Kalbim inciniyor ve ben devam ettikçe incinmeye devam edeceğini de biliyorum.

Ama nasıl bir deliliktir zevk alıyorum bundan
Ama artık bitsin bu belirsizlik, kesinleşsin de istiyorum

Kimi dostlar “görmüyor musun her şey ortada?!” deyip kızıyor bana, mücadele etmemem gerektiğini belirten nasihatler veriyorlar.

Kimisiyse “vaz mı geçeceksin şimdi? O kadar inat ettin, çabaladın, savaştın kendinle, şimdi cayacak mısın?” diye çıkışıyor.

İçimden “keşke bu derece savaş vermem gerekecek kadar zor olmasaydı, ben ister miydim, ben mi seçtim bu kadar sancılı bir hikayeyi?” demiyor muyum sanıyorlar bilmiyorum ki.

Zor ve büyük ihtimalle imkansız bir hikaye geldi ve “beni oku” dedi.

Olumlu düşünmek isterken, daha fazla acı çekmemek için “hep” kötü ihtimaller düşünerek, insanları ve kendimi buna alıştırarak yaşamak aslında ne kadar acıdır bir fikri var mı kimsenin?
Ne kadar acı çektiğimin…

Her sessizlikte, her boşlukta mideme giren o sancıdan…

Kalbime saplanmış olan o tarifi imkansız endişeyle ve korkuyla karışık heyecandan….

Haberi var mı kimsenin?
En detayıyla anlatsam da kimsenin anlayamayacağı, benim artık insanları sıkacağımı düşündüğümden sessizliğe boğulmalarım….bunu hızlandırmak için kendini ortaya atan gözyaşlarım….

Ya onlardan haberiniz var mı?

Kahkahalarımın arkasında ağlayan başka bir benden…

Peki ondan haberiniz var mı?

…..

Sanırım artık var.

HARE'den süper kampanya: Yaz Kokteyl İsmini, Kap Yaz Tatilini!

2010-07-19T21:55:00.001+03:00

HARE bu sıcaklarda bizim için yapabileceği en iyi kampanyayı başlattı; "Yaz Kokteyl İsmini, Kap Yaz Tatilini!"
Bu yazın Hare'li kokteyl ismini şöyle bir beyin fırtınası yaratarak sen bul ve Hillside Su Oteli Antalya’da 2 gece - 3 günlük tatil kazan!
Yalnız unutma kokteyl ismini 23 Temmuz tarihine kadar siteye yüklemiş olman gerekiyor ve tabiki +18 olman:)

Tatil için belirlenen alternatif tarihlerse: 30/31 Temmuz – 1 Ağustos ---- 6/7/8 Ağustos

Fazla geç kalmadan bu yazın Hare'li Kokteyl ismini sen bul ve tatilin keyfini çıkar ;)

Kampanyaya katılmak ve daha detaylı bilgi almak için; http://www.yazkokteyli.com/

Aşkın Çekirdeği

2010-07-13T20:20:00.007+03:00

Bendenizden aşk adına amatör bir şiir dinletisi :)

~~~~~~~~~~~~~~~~
Aşk…hep bi kovalamaca
Hep bi mücadele
Aşık olmak mı zor
Yoksa aşkı yaşamak mı?
Diyorum kendi kendime bazen
Her hangi bir cevap bulamıyorum
Ne yapmalı
Kaçıp saklanan mı olmalı
Yoksa kovalayan ve yorulan mı?

Neden seven insan aşkı için kovalamak zorunda kalır
Onu da anlamıyorum aslında
Ya kendini kaçmak zorunda hisseden..
Neden gizler duygularını
aşk yaşandıkça güzelleşmez mi, renk bulmaz mı

Aşk mücadeleye dönüştüğünde mi zevk verir insana?
İşte bundan hiç emin değilim.
Aşkı zevkli kılan çektirdiği ızdırabı mı yoksa?
Izdırapsız aşk mümkün mü?
Keşke mümkün olsa…..

Keşke aşk daha dengeli bir duygu olsa
Keşke verdiği mutluluk da acı da eşit olsa
Keşke biri aşkın altında ezilirken diğeri de en azından bunun farkında olsa
Keşke aşk biraz daha adil olsa....

Dramatik Filmlerin Unutulmaz Yönetmeni

2010-07-08T22:51:00.005+03:00

“Bu gece son, bu kapından son kez çıkıp yine kendimi vuracağım yollara, kimbilir kaç kere ıslanacak yüzüm, elimi tut…..”

…demek istemiyorum, bunu söyleyecek duruma gelirsem korkarım gözyaşlarım eşlik edecekler bana, gözyaşlarım değil de sen etsen ya?:/

Kötü sonlar yazıyorum hep kendime. Kötü, siyah ihtimaller sıkıştırıyorum pembe hayallerimin arasına. Her güzel şeyin içinde bir kötülük görüyorum. Kötülere alışıyorum. İçimde kıpır kıpır olmamı sağlayan, heyecan verici her şey hayal kırıklıklarınla bitiyor çünkü. Sevincimi ve umudumu herkesle paylaşıyorum çünkü. Çok anlatıyorum ama çok. Henüz ortada bir şey yokken hem de, çok kolay mutlu oluyorum ve çok kolay gaza geliyorum. “Dur bakalım yahu ne olur ne olmaz” anlayışı hayatımda yok benim. İnsanların yorumlarına açım resmen. Belki de bu yüzdendir başarısızlıklarımın nedeni. O yüzden artık hep bir hayal kırıklığı beklemelerindeyim.

Hem her şey benim elimde değil ki! “Üzülme! İstediğin bir şey olmuyorsa ya daha iyisi olacağından ya da gerçekten olmaması gerektiği için olmuyordur.” demiş Mevlana. Ah ne güzel demiş. Ama hep de böyle mi olur ki? O kadar geçerli midir bu inanış? Kendime boşuna mı kızıyorum yaşadığım hayal kırıklıklarında?

Bu cumartesi benim için bazı şeylerin sonu demek… İnsanın ağzına sıçan “umut” dediğimiz şeyden kurtulacağımın günüdür çünkü. Belki de tam tersi. Ama ne dedim; “kötü sonlar yazıyorum hep kendime.” Şimdi biri çıkıp bana “olumsuz düşünürsen olumsuz gider her şey” demesin kafa göz dalarım valla!
Olumlu olmayı da denedim çünkü, başarısız olduğum yöntemleri biliyorum. Ehh en azından ne yapmamam gerektiğini öğreniyorum. Kimbilir belki sonunda doğru yolu bulurum, tuttururum dikişi ne dersiniz?

Ama n’olur bu sefer istediğim olsun, nolur be. 3 haftadır çektiğim çile midir dert midir nedir bilmiyorum. İsim koyamıyorum korkuyorum. Herkese anlatıyorum, herkesi dinliyorum, notlar çıkarıyorum, dersler çıkarıyorum. Artık şöyle güzel bir not alayım diyorum hea? Bak uzun zamandır hazırlanıyorum, kaç kez girdim de geçemedim, bu sefer olsun be?

BIYIKSIZLAR: KADINLAR FUTBOL KONUŞURSA

2010-07-01T17:22:00.005+03:00

Biyiksizlar.com spora özellikle de futbola “kadın” gözüyle bakıyor; maç, futbolcu, transfer hakkında çatır çatır konuşuyor!

“Bıyıksızlar” takımından pürüzsüz yorumlar!

11+1’lik kadro www.biyiksizlar.com ‘da gelişine vuruyor!

Futbolu ülkemizde sadece erkeklerin bildiği ve takip ettiği yanılgısına tokat niteliğinde bir cevaptır “BIYIKSIZLAR” hareketi! 11+1 kadından oluşan biyiksizlar.com’da her bir yazar futbolu anladığı ve sevdiği dilden yazarken, kimi acımasızca eleştiriyor kimi de futbolu aşk kodlarıyla anlatıyor. Kadroyu bir araya getiren gizemli patronsa onları uzaktan izliyor.

Yılların maç yorumcularına taş çıkartan bu kadınlar sahayı hiç boş bırakmıyor. Sürekli antrenmandalar! İzledikçe yazıyor, yazdıkça izliyorlar. BIYIKSIZLAR ofsaytı çok iyi biliyor, Dünya Kupası’ndaki pozisyonları bir bir not ediyor!

Artık bu başkaldırı, bir hareket! BIYIKSIZLAR hareketi tam kadro sahada.

Kazanmak için değil, centilmence ama hırsla mücadele etmek üzere!

BIYIKSIZLAR Hareketi

Olcay Çat
Berna Mutlu Aytekin
İrem Özer
Elif Evren Kuyu
Aslı Aker
Pelin İpçioğlu
Özge Çevik
Dilek Gürel
Güliz Ergölen
Bahar Sinan
Nihan Bora
Gabriela Olaru

AŞK HİÇ BİTER Mİ?!

2010-06-28T02:20:00.003+03:00

Cevabı HAYIR! Bunu bilir bunu söylerim ben. “Aşk diye bir şey yok, benim için aşk bitmiştir, aşık olamıyorum, aşık olmıcam!!”…bunların hepsi safsata. İstediğimiz kadar kırılalım, incinelim, hayal kırıklıkları yaşayalım, sürünelim, vazgeçelim, tövbe edelim… Hiçbir zaman aşk bitmez. Aşk bizim hep içimizde varolan tomurcuklar çünkü. Sulandığında sevgiye, alışkanlığa, bağlılığa dönüşen tomurcuklar.
İstediğimiz kadar istemeyelim, inkâr edelim varlıklarını, onlar hep içimizde bir yerde, doğru zaman ve doğru yerde, doğru insanların sırası geldiğinde kıpırdanıp, toprağın yüzeyine çıkmak için bekliyorlar. "Bu insan bir şeyler yapsa da artık hareketlensek kuruduk kaldık canım burda aaa" diyorlar. Onlar bunları söylerken aslında biz de yalnızlıktan sıkılmış oluyoruz. Yalnızlığımızdan memnunken de sessizce ve derinlerde bizi bekliyorlar. En ufak bir açıkta hemen büyümeye çalışmaları var ki hiç sormayın. Yapacak hiçbir şey yok.
Evet AŞK HEP VAR ve hiçbir zaman değişmeyecek bu. Bazı durumlarda sadece filiz olabiliyorlar, bazense minik bir ağaç, şartlar uygunsa koca bir çınar. Zor ama olabiliyor bu. Aşk hep aynı, hep olduğu yerde, değişen şeylerse, yaşanıldığı zaman, yer ve kişiler. Başka şehirler, başka zamanlar, başka adamlar, sarışın, esmer, kumral, odun veya romantik, insan veya hayvan, sempatik ya da karizmatik…Aşka asla ve asla çamur atmayın. Ortada yanlış bir şeyler varsa bu ya sizde ya da zaman/yer/adam üçlüsüne aittir unutmayın.

PELOŞKA'NIN TARİF DEFTERİ HİZMETİNİZDEE!! :)

2010-06-20T20:39:00.005+03:00

Bundan 1 sene önce açmıştım aslında bu bloğu, sonra ihmal ettim, boşverdim falan...Sonra geçen günlerde hatırladım bu bloğu ve revize edip sizlerin huzuruna çıkarma kararı aldım. Peloşka'nın tarif defterinde ne mi var? Pratik ve atıştırmalık tarifler, deney ve gözlem sonucu kazanılmış lezzetler, adeta "coverlanmış" tarifler, "bunu süper yapıyorum" dediğim yemekler...cici cici, ağzınızı sulandıracak bir sürü şey:)
Herkesi bekleriz :)

Not: Resme tıklayarak peloşka'nın tarif defteri'ne ulaşabilirsiniz.

Bu mevsimde yalnız mı olunur?!!

2010-06-13T00:26:00.006+03:00

Yaavv kardeşim bu hava da yalnız mı olunur? Çiçekler böcekler, etrafta püfür püfür giyinmiş kızlar, şortlu mortlu erkekler...kelebekler falan.
Etrafta "bu mevsimde yalnızım ulan" diyen bir dünya insanın olması bu entrymin sebeplerindendir. Böyle alıp sevgilini sokaklara koşucaksın, yeşilliğe, maviye, kalabalıklara boğucaksın kendini. Abi sokağa çıkıyorsun, böyle sanki pc oyunundamışsın gibi sürekli karşına aşk pıtırcıkları çıkıyor. Her seferinde insanın içine bi kızgınlık, bir hırs doluyor. Görmemeye çalışıyorsun falan. Yollarda öpüşmeler, sarmaş dolaş haller. Olan var olmayan var, belki ben sizi öyle görüp aşericem, belki o öptüğün adamı canım çekicek. Niye yapıyorsun bunu, niye deşifre ediyorsun özelini? Yazık değil mi? Cidden ama bu mevsimde insanlara yalnızlığı hiç yakıştırmıyorum ve sanırım "yaz aşkı" dediğimiz kavram da bundan dolayı ortaya çıkmış. Mantıklı olabilir. Olmayadabilir.

Evet son olarak da artık bu klipteki çocuk gibi olucam sanırım, önüme çıkan her çifti parçalayasım var.
İzliyoruzzz.

Hayatımı Sikeyim

2010-06-10T17:38:00.003+03:00

"Hayatımı sikeyim" demeye kadar yaşanmış süreçler var tabi, "alışma ve gevşeme, yayılma, boşluğa düşme, sıkılma....ve en son "hayatımı sikeyim" aşaması. Sikip atılası bir hayata sahip olmak, sıkıcı bir insan olmak, paylaşacak şeylerin tükenmiş olması, yapacak şeylerin tükenmiş olması, çözüm önerilerinin kısırlaşmış olması, her şeyin, duvarların üstüne üstüne gelmesi. "Yaza girdik artık bu havada bunalım mı olur?" denilse bile aslında tam da mevsimi, bir yaz daha geldi, kışın yorgunluğunun, stresinin, acılarının, her şeyinin atılması gereken bir mevsime geldik. Sorun şu ki; yaz geldiği halde sorunlar ve çözümsüz denklemler devam ediyor.... "Ne yaptım ki neyin tatilini yapayım amk?" diyorsun, "hakettim mi bu mevsimi ben?" , yok öyle bir şey. "Bana her gün tatil". Mutlu olmak adına tutunacak nedenler arıyorsun, bulamıyorsun, havanın sıcak olması seni bunaltmaktan başka hiçbir boka yaramıyor. Hergün birbirinin aynısı, hiçbir atraksyonun olmadığı, hiçbir yeni haberin olmadığı, hiçbir güzel mailin gelmediği, heyecanlandıracak hiçbir durum veya insanın olmadığı sikip atılası bir hayat. Boşa geçen günler....Sonra herifin biri gelip "sıkıcısın" der hiçbir sikten haberi olmadığı halde. Lan amınakoduğumun çocuğu, ne biliyorsun belki anam öldü, belki bi derdim var, belki bir karın ağrım var, gelip sordun mı orospu analı "neyin var, yardımcı olalım mı?" diye puştun dölü.Ama tabi bu sosyal ağlarda sürekli neşeli, komik, eğlenceli, tespitçi, amınakodumunun şaklabanları olmak zorundayız değil mi? Mutsuzum ben gerizekalı, o yüzden kusura bakma hayatımın aksine heyecan verici ve eğlenceli olamıyorum...doğru orantıda kuruyorum cümlelerimi, kimseye oynamıyorum tuzu kuru ibneler.

O Geliyor!!!

2010-06-05T18:39:00.000+03:00

Votka 1967 kısa film yarışması için çekmiş olduğumuz "o geliyor" isimli kısa filmimiz. Bendeniz dışındaki diğer emeği geçen iki arkadaş ise Aslı Aker ve Gökhan Özdemir. Ellerimize sağlık:)

Sigortasız Kargo Sorunsalı

2010-05-19T14:13:00.002+03:00

"TAAHHÜTNAME

Yukarıda detayları bulunan kargonun/kargoların orjinal ambalajında olmaması ve/veya ambalajının güvenilirliğini, ürünün niteliğine uygunluğunu üstlendiğimden, iklim şartları ve ... Kargo Servisi A.Ş'nin taşıma standartları içinde YÜKLENMESİ, TAŞINMASI, BOŞALTILMASI velhasıl KARGONUN taşınması sürecinde kargolarda meydana gelebilecek ezilme, kırılma, efsasını yitirme, bozulma veya TAMAMEN HASARLI HALE GELMESİNDEN DOLAYI doğacak zarar ve ziyanlardan ... Kargo Servisi A.Ş sorumlu değildir.

Sorunun gönderici olarak benim/bizim fiilimden/fiilimizden ve emrinden kaynaklandığını, bu taşıma nedeniyle ... Kardo Servisi A.Ş'nin zimmetini dönüşsüz İBRA eylediğimi KABUL ve TAAHHÜT ederim."

Yukarıda okumuş olduğunuz bir kargo şirketi tarafından imzalamamı istenen taahhütnamedir. Yolladığım ürün "orjinal kutusunda" olup içinde de gayet sağlam durmaktadır. Ofisteki bayan "ürününüz 2. el olduğu için sigortasız yollamak zorundayız" demişti bana. Bundan şunu anlıyorum ki bu kargo şirketi ürünümün güvenliğinden kesinlikle sorumlu değil. "Kırarız, dökeriz ama adresine de teslim ederiz." anlayışı hakim şirkette. Ne yani benim bir eşyamı güven içinde yollayabilmem için onun hiç kullanılmamış mı olması gerekiyor? Bu nasıl bir iş ahlâkı anlamış değilim. O gün basiretim bağlandı bir şeyler oldu ve imzaladım kağıdı. Neyse ki bir şey olmadan elime ulaştı ürünüm. Ama ya olsaydı?
Bu konuyu bloğuma taşımamın nedeni de bu tarz "saçmasapan" uygulamara karşı açık gözlü olunması gerektiğini düşünmemdir. Ben ettim siz etmeyin falan.

Ne kadar iyi bir rakı fanatiğisin?

2010-05-19T01:07:00.010+03:00

Yeni haberini aldığım bir kampanya başlamış internette. Fikir ve ödüller gerçekten çok hoşuma gitti benim. "Nedir bu kampanya?" dediğinizi duyar gibiyim. Efendim http://tekirdagfanatikleri.com/ adlı siteye giriyoruz ve kısacık bir üyelik forumu dolduruyoruz ve karşımıza bu sofra çıkıyor. Bize "tekirdağ rakısı", "rakı ve sofra adabı" gibi konularda tam 7 tane soru soruyorlar. Eğer hepsini bilirsek fanatikler sıralamasına giriyoruz ve haftanın birincisi biz olursak...
3 arkadaşımızla birlikte özel bir fasıl kazanıyoruz.
2. mi olduk, o zaman da ajanda ve iki adet özel kadeh kazanıyoruz.
O da olmassa 3.'ye kadeh veriliyor.

Eh bence süper, inat edip 1. olmaya çalışmak lazım bence. Bu fırsat kaçmaz diyor, kampanya için kendi şansımı denemeye devam ediyorum....

Not: Kampanyanın 6 hafta sürdüğünü ve 4. haftasına girildiğini de unutmayalım. Yani fazla zamanımız yok! :)

DUYGUSALSINIZ TÜRKİYE'M!

2010-04-15T16:23:00.005+03:00

Canım memleketimin insanları hakkında söylenen en yaygın sözlerden…”Bizim insanımız merhametli, duygusal..”. Her daim ezilenin, hor görülenin yanındadır benim memleketim. Ha bu iyi bir şey midir kötü bir şey midir bu konuda çeşitli söylentiler var. Benim fikrimse mantıksız duygusallığın aptallığa işaret olduğudur. Bu ülkenin duygularınla oynamak, ”duygularına oynamak” çok kolay mesela. Kontrol edebilmek, inandırmak, yönlendirmek..inanılmaz kolay. Biz hâlâ bizden çok parası olduğunu bildiğimiz halde sırf “görüntüsü” nedeniyle dilenciye para veren ve bu “sektör”ün devamına neden olan bir milletiz. Güçsüzü ve ezileni oynadığında oyunun galibi olman içten bile değil.

Yarışma programlarına bakalım mesela. En yakın örnekler; “yemekteyiz, yetenek sizsiniz”… Beğenmeyip izlemeyenler olabilir ama öğrenmek istedikten sonra “izdivaç” programından bile bir şeyler öğrenebilir insan. Bense yine ve yeniden ülkem insanının ne kadar aptal olduğunu görüyorum izledikçe. Yemekteyiz de mesela adam iğrenç bir insan ve ev sahibi olduğunu halde bir hafta boyunca “ ben Anadolu çocuğuyum” dediği için o yarışmanın birincisi olabiliyor. Sen Anadolu çocuğuysan diğerleri orospu çocuğumu yani!? Neyse bir diğer yarışmaysa “yetenek sizsiniz”. Birbirinden yetenek”siz” insanın toplandığı bir yarışma. İnsanların hâlâ, jimnastik yapan kıza, org çalıp arabesk söyleyen küçük çocuğa, elinde 3-5 şişe döndüren barmene ve de darbuka çalıp çenesine vurarak garip sesler çıkaran insanlara hayranlık duyabildiğini görünce şoklara giriyorum içten içe. Son örnekteki kişiye gelelim… Bu darbuka çalan yarışmacı çoğu insanın bildiği gibi “ama” idi. Darbuka çalıp çeşitli şarkıları kendi versiyonuyla söylüyordu. Peki bu yetenek miydi? “Allah” kelimesini dilinden düşürmeyen, yarışma ilerledikçe egosu şişen, böbürleşen “ama” gencimiz halk tarafından kahraman gibi görülüyordu adeta. Yarışmanın finalinde kıl payıyla kaçırdı birinciliği..Peki bu başaranının nedeni neydi? Tabi ki “ama” olmasıydı. İşte buna kızıyorum ben. Bu ülkenin insanlarından bu yüzden soğuyorum. Sadece eğlence&tv sektöründe değil siyasette de aynı şey oluyor. Bir politikacının başına bir şey gelsin, ya da kendini “ezilen, güçsüz” göstersin anında “ayyy canım yaa yazık” olmuyor mu ülke? Abdullah Gül nasıl cumhurbaşkanı oldu peki? Bi düşünelim bence. Eğitimsizliğin sonucunda geleneklere, göreneklere ve dine sonsuz tapınan bu halkın büyük çoğunluğu, kendine yakın olana her daim “o bizden “ diyecektir. Sonuçları ve “götürüleri” ne olursa olsun. Ey ülkem sen duygusal olmaya devam ettiğin sürece sırtına semer vuranların ardı arkası kesilmeyecek. Ah benim güzel ülkem.

HAĞZIRIM HAĞZIRIM!!!

2010-04-12T23:00:00.004+03:00

Evet gördüğünüz gibi ışık hızıyla geri döndüm. Bence pek güzel oldu böyle bloğum..Daha iyi yansıtıyor beni daha "olgun" bir nabruk says olmuş öyle dediler bana.Öyle öyle...Bundan sonra daha da güzel olucak her şey....Merhaba :)

TADİLAT NEDENİYLE KAPALIYIZ!

2010-04-12T16:48:00.002+03:00

Yepyeni bir içerik ve tasarım için kısa bir süreliğine tadilat modunda girdim efenim.
Kısacık bir aradan sonra tekrar beraberiz.
Nabruk says yeni yüzüyle pek yakında!!

ÇOCUK OLMAK VE TEKNOLOJİ

2010-04-09T17:11:00.006+03:00

Sene 1988..kasım 16 akşamüstü saat 17.00 civarı. Bendeniz doğmuşum. Ucundan dibinden yakaladım diye 80leri çok mutlu ve gururluyum aslında belki çok saçma olsa da.80lerin sonu 90ların başı çocuğu olmak gerçekten de lezzetli bir durum. Mükemmel bir dönemde dünyaya gelmiş olduğumuzdan anlatacak, paylaşacak, hatırlayacak çok güzel şeylerimiz var.İnsanlığın, aşkların, çocuk oyunlarının, bayramların, ramazanın, yılbaşlarının..hiçbir şeyin tadının kaçmadığı bir dönemde yetiştik biz.”Nerde o eski bayramlar” diyen bir jenerasyonun sonlarındayız biz. Çocuk oyunlarının körelmediği, sabah çıkıp hava kararana kadar (hatta karardıktan sonra bile) sokaklarda oynadık biz. Akşamları saklambaç oynamak çok zevkli oluyordu mahallede. Arkadaşlar arası mücadeleler de yok değildi hani. Kötü arkadaşlıklarım oldu aslında, ama yaşadığım güzel çocukluğumun yanında bir hiçti onlar…Ebe tura bir ki üç oynardık. Lastik oynardık, evcilik oynar, aldığımız bütün abur cuburları hemen yer oyunu bitirirdik, sonra kendimize uyuz olurduk. Erkekler top oynardı, misket oynardı, tasolarla ve futbolcu kartlarınla oynarlardı. Kızları bizim bahçeye doldururum, sevmediklerimi almazdım bahçeye, üzülürler, içeride neler yaptığımızı merak ederlerdi.Hani nasıl topun sahibi insan söz sahibi olur ya ben de bahçesi olan kız olarak mahallenin demirbaşıydım. Sonra arkadaşlarımla aram bozuldu. Mahallede hiç akranım kalmamıştı. Ben de öğretmenliğe heveslendim. Kocamaaaan bir yazı tahtası uydurdum kendime bi masanın parçasından. Bir sürü tebeşir aldım, sınıf listesi yaptım ve mahallenin küçük kızlarına öğretmenlik yapmaya başladım. Bildiğin öğretmendin ama, sınıf listem, cetvelim her şeyim vardı.Bildiğin okul sisteminde işliyordu dersler. Veliler de pek memnundu bu durumdan.Gel zaman git zaman biz büyüdük ve kirlendi dünya…desem aslında o kadar da geyik olmaz bence.Yine aynı mahallede aynı bahçeli evde yaşıyorum ben, o küçük kızlar büyüdü serpildi ben de koca hatun oldum. Hala her dışarı çıktığımda “pelin abla pelin abla” diye seslenirler bana, “pelin abla çok şıksın, pelin abla saçın çok güzel olmuş, pelin abla gitarın ne renk?” hala seviyorlar pelin ablalarını…

Asıl konuya gelemedim bir türlü şimdi fark ettim, bu yazıyı yazmamın sebebiyse dün birkaç sokak ötede yürürken gördüğüm misket oynayan çocuklardı. Bi mutlu oldum bi heyecanlandım, az kalsın bozuyordum misketlerini de hopladım son anda çıktım dalgınlıktan. Dedim “çocukluk ölmemiş”. Çünkü bakıyoruz şöyle bir şu anki çocuklara, yaptıklarına, bildikleri oyunlara, bilgisayar odak noktaları olmuş. Oyuncakları sadece bebeklik aşamasında kullanır olmuşlar. Robotlaşmışlar. Artık mahallemize dönen salıncak arabası gelmiyor, macuncu amca da gelmiyor. En çok ilgi gören şeyse tabiî ki futbol. Onun dışında çocuklar çocuk gibi değiller. Hani “büyümüş de küçülmüş.” lafı vardır ya ben nefret ediyorum o cümleden. Ne gerek var yani, çocuk gibi davran sen zaten büyüyünce istesen de istemesen de hayatın sorumluluğu altına gireceksin, acele etme büyümek için. Neyse bu yazıyı hiçbir çocuk okumayacağı için ben sadece içimi rahatlatmış oldum sanırım.

Şimdi soruyorum.Çocukluk öldü mü sizce de?

Pozitif tv'nin yeni projesi Men E Men yayında!!

2010-04-08T22:14:00.003+03:00

Pozitif tv'nin yeni projesi men-e-men uzun uğraşlar ve çabalar sonucu izleyicilerle buluştu.Bu projede, "yarar holding" bünyesindeki bir call center'da çalışan iki yakın arkadaşın yaşadıkları anlatılıyor. Murat Karakaş ve Genco Çağlar'ın oynadığı Men-e-Men'de yönetmenliği Özge Bürkev, senaristliği Aslı Aker ve Genco Çağlar, kurguyu bendeniz Pelin İpçioğlu ve müziği de Zardanadam üstlenmiş bulunuyor. İnternet televizyoncuğunun yeni yeni filizlenmekte olduğu şu dönemde pozitif tv çok fazla örneğini göremeyeceğimiz bu çalışmasıyla sizlerin ilgisini ve desteğini bekliyor. Hızlı bir başlangıç yaparak 3 bölüm birden yayınlanan men-e-men'i aşağıdaki linkten izleyebilirsiniz.

www.pozitiftv.com

Men e men'in facebook hayran sayfası;

www.facebook.com/pages/Menemen/105834612787966?ref=ts

Feedfriend sayfası ;

http://friendfeed.com/menementv

İlginiz ve desteğiniz için şimdiden teşekkürler....
:)

YOK SANA

2010-03-21T18:03:00.006+02:00

Keyifli bir pazar günü. Hiçbir şey canımı sıkamaz heralde.Canınızı sıkma ihtimali olan insanlara ve durumlara koca bir nah çekiyorum.Siz de bunu yapın.NAH CANIMI SIKARSINIZ.

kendini tenkit et!

2010-03-18T02:27:00.009+02:00

Kendine söz geçiremediğin zamanlar olmuştur eminim.Başın götün ayrı oynuyordur. Düşünmeden hareket ettiğin, arada farkında vardığın ama yine de devam ettiğin hareketler vardır elbet kandırma bizi. İşte insan bu durumlarda kendi kendini tenkit edebilmeli, bunun için bir şeyler yapabilmeli bence. Mesela ben sapıtıyorum bu aralar, garip garip düşünceler geliyor aklıma..HALLENİYORUM. Kendime bir yol buldum ben. Herkes kendine sahip çıksın, akıllı olsun..en azından bunun için uğraşsın diye sizle paylaşıyorum.Şimdi aç bi tane word dosyası kendine...ister kötü özelliklerini ve hatalarını, aaama bence... yapman gerekenleri ve kendine aşılaman gerekenleri en büyük puntoda yazmaya başla.Yaz yaz üşenme sayfalarca yaz.Sonra başa git aşağıya kadar yine üşenmeden okumaya başla.Rengini KIRMIZI yaparsan senin için daha uyarıcı olur.Gayet basit ve istikrarlı olursan güzel bir yöntem.
Çünkü insanlar her zaman sana destek olamaz, her zaman saçmalamanı engelleyemezler.Kendi kendini gaza getirmen ve güçlü kalman gerekiyor.E en nihayetinde şu naciz bedenin ve ruhundan sen sorumlusun ÇABUK TOPARLAN!

örn; tenkit içerikli word sayfası (temsili)

Tedavide başarılar dilerim efenim.

Bu arada alakasız ama şu mor koltuk benim olsa ne güzel olurdu lan.

İçimdeki Savaş

2010-03-10T23:37:00.001+02:00

Oda sıcaklığına bırakılmış bir kalp var masada

Benimse sol tarafımda kocaman bir boşluk..

Gerisin geriye koyamıyorum, artık eskisi gibi değil

Çürümeye yüz tutmuş kalbim.

Çaresizliğin ne olduğunu şimdi anlıyorum

Bildiğimi sanıyormuşum bunca zaman

Aynaya baktığımda güçsüz bir ben görüyorum.

Buğusunu silmeden her şey netleşmeden kaçıyorum hemen oradan.

Düşüncükçe büyüyor sorular kafamın içinde

Düşünmesem yok olacaklarmış gibi sanki

Kendimi suçluyorum yine

İçimdeki savaş yine kendimleymiş anlıyorum.

Mutluluk ihtimalini artık kurmuyorum hayallerimde

En az mutsuz olmanın yollarını arar olmuşum

Kırılmamanın çarelerini sorar olmuşum

Kendi kendimi yiyip bitiyormuşum..

Artık perdeleri açmaz olmuşum

Karanlık düşlerime yetmiyormuş güneş

Ben de vazgeçmişim uğraşmaktan

Karanlıkta kendimle kalmışım zavallıca.

İçimdeki şizofrene inat bir umut besliyor kalbim

Akılların alamayacağı sabrı gösteriyorum hayata

Kendimi tanıyamıyorum, inanamıyorum

Bunun oyunun adı mutsuzluksa ben galiba başroldeyim.

sözlük

2010-03-10T23:24:00.000+02:00

Hüzünlerin ortasındayken ben

Ben konuşuyorsam, anlaşılmak istiyorumdur, anlatamıyorumdur
Ben gülüyorsam gerçekten mutluyum demektir
Ben gözlerine bakmıyorsam, uzak kalmak istiyorumdur senden
Ben bağırıyorsam, isyan ediyorumdur, çabalıyorumdur
Ben ağlıyorsam kalbim gerçekten acımıştır, korkuyorumdur daha fazlasından
Ve ben susuyorsam artık kelimeler tükenmiştir, söylenecek söz kalmamıştır
Ben dalıyorsam uzaklara, kararsızımdır, endişeliyimdir gelecek adına
Ben düşünüyorsam uzun uzun hep çözüm aramak içindir emin ol
Ben düşünmeden ağzıma geleni söylüyorsam içim dışım bir demektir, tutamam
Ben özlüyorsam seni demektir ki her gün hayalinde uyuyorum
Ben susuyorsam ve ben yazıyorsam hislerimi satırlara
Anla ki senle ben çok ayrı kafalarda…
Anla ki başaramıyorum bana seni, seni sana anlatmayı…
Yapamıyorum fazlasını satırlara ağlamaktan başka.

İNSAN ÜZMEK…

2010-03-04T22:15:00.000+02:00

Çok kolay bir şey insan üzmek. Parmak şaklatmak kadar kolay hem de. Birisini üzmek mi istiyorsunuz? Hoşlanmadığı şeyi yapın olsun bitsin, siz de keyifle olanı biteni izleyin. Şeytan mısınız siz kardeşim yapmayın öyle şeyler. Ama yapanlar var bak, görüyorum ben. Hem geçiyo ki elinize anlamıyorum. Üzdün, kırdın, incittin eee noldu sonra? Nedir bunun bir ileriki seviyesi? Heee bir de üzdüğünüz kişi sevdiğinizse o zaman tam bi bulmaca. Neden ki yani anlamadım neden yapar bunu bir insan? Çok mu zevkli bir şey ben de mi denesem diyorum bunu? Sevdiğini nasıl üzer insan ya da üzdüğünü kişinin onu daha ne kadar sevmesini bekler ki? Enteresan sorular bunlar. Çok çirkin hareketler bunlar.

Efe - Mini Mall (ısrarla paylaşıyorum)

2010-02-28T19:43:00.002+02:00

Bence çok başarılı ya animasyonlar olsun sözler olsun müzik olsun.
Tekrar tekrar paylaşıyorum hıh.

AMU (Ad-Meslek Uyumu)

2010-02-07T20:52:00.001+02:00

Bazen saçma şeylere takılıyorum evet. Ama bu seferki takıntı değil de bir sanılgı olabilir evet.
Konuya gelirsek artık, hani böle bazı isimler vardır, sahibinin yaptığını işle acayip uyum sağlar. Başka bir ismi olsaydı o mesleği yapmazdı gibine gelir. Gibime gelir daha doğrusu.
Mesela bir Osman Sınav'ı manav olarak düşünemem, ya da bir Hülya Avşar'ı terzi olarak göremem ben. Okan Bayülgen'in muhasebeci olduğunu ya da...
O isimler o işler için yaratımış diye düşünürüm, sonra kafayı yediğimi düşünürüm.
Sıra kendime gelir sonra, "bir Pelin İpçioğlu'ndan ne olur lan?" diye sorarım kendime. Sonra "bir bok olmaz lan" der karamsarlığa düşerim.
Aslında yönetmenliğe yakışır bi adım var lan. Düşün bi roll caption'da YÖNETMEN PELİN İPÇİOĞLU falan.Ayy heyecan yaptım. Aslında sonu "oğlu" ile biten soyadlarını şanssız buluyorum ben. Fazla özel ve akılda kalıcı değiller bence. Ama benimki öyle değil lan. Bi kere adımla soyadım arasında ulama var, yani akıcı oluyor bayaa(bkz. peli nipçioğlu).Tamam daha fazla saçmalamadan gidiyorum by.

Şahsıma münhasır aşk paydaları...

2009-12-21T02:52:00.002+02:00

Aşk bir zehir, bir uyuşturucu.Yavaş yavaş bedeni, benliği, zihni her şeyi ele geçiren bir virüs. Başlangıçta hep güzel hayaller görmeni sağlayan, dozu arttırdığında enteresan bir melankoliye ve paranoyaya sürüklenmeni sağlayan bir şeytan vesvesesi.Ama aşk iyidir, yaşadığını hissetirir, seni belki de hiç ummadığın davranışlara sürükler, kendini tanıyamassın. Kimse seni tanıyamaz.
Mutluluğunu da, endişelerini de, kıskançlıklarını da, kızgınlıklarını da, öfkelerini de hep en uçlarda yaşarsın.
O'na karşı hep olduğundan daha ılımlı ve anlayışlı olmaya çalışırsın ama beceremezsin de çoğu zaman, zaten farkında da değilsindir naptığının.
Çabalarsın daha iyisi için, yeri gelir o'nun adına da düşünür taşınırsın.
Sürekli sevgini göstermek istersin, bunu çok ilginç şekillerde anlatabilmek adına beynin bir makine gibi çalışır durur. O kadar çok düşünürsün ki sadece düşündüğünü ve aslında hiçbir şey yapmadığını farkedersin bir süre sonra, sonradan akıllanırsın.Sahiplenirsin, kendini o'na ait hissedersin, ama garip bir çekinme duygusu da vardır içinde, belki de hep olacak, aşkı tatlı kılan bir mesafe...bir utanma..bir arlanma.
Alışverişe çıkarsın, bi bakarsın kendine değil o'na bir şeyler bakıyorsundur.
Kendinle ilgili şeyler hakkında iki kişilik düşünmeye başlarsın...
Özlersin çok, hele yalnızken, hele uyurken.Nasıl da yanında ararsın ama...
Gözlerin dolar o'nu düşünürken, abartıp ağlarsın, tutamazsın.
Merak edersin, telaş edersin, endişe edersin, "sıkıyor muyum acaba?" dersin, az biraz geri çekersin kaplumbağa gibi kendini.
Sevgini çok fazla gösterdiğini düşünür bazen "o beni daha mı az seviyor, abartıyor muyum?" dersin kendine. Yine çekilmece...
O'na olan özlemin arttıkça daha da sinirli bir insana dönüşürsün. O'nu görünce anında pamuk gibi olursun.
Ağzından çıkacak iki güzel söz için gözlerinin içine bakarsın, düşersin, boğulursun, kaybolursun. Yine "o" tutup çıkarır seni elinden.
O'nu düşünmekten uyuyamaz sabahı sabah edersin.
Sahiplendikçe daha da korkarsın kaybetmekten...sonra tependeki kara bulutları savuşturursun pespembe hayallerinle...
Daha çok düşünürsün, anlayabilmek için beyninin sınırlarını zorlarsın.
Sakin biri olmayı öğrenirsin.
Özlemeyi öğrenirsin.
Sabrı,
Fedakarlığı,
Sevmeyi,
Sevilmeyi,
Empati yapmayı,
İnce düşünmeyi,
Sevgili olmayı,
İki kişilik yaşamayı,
Öğrenmeyi,

...öğrenirsin.
Öğreniyorum.

HANİ MARJİNAL BİZDİK?

2009-11-12T23:44:00.002+02:00

İnsanlar ne kadar dışardan bakıldığında muhafazakârlarsa aslında bana göre o kadar sapık ve acımasız olabiliyorlar.Misal verirsek "burası küçük yer, dedikodu çıkar" derler mesela insanlara en olmadık en acımasız iftiralar atarlar adına da sevimlileştirme adına "dedikodu" derler.Hacı, hoca denilen adamların gözlerinin hep çoluk çocukta olduğunu görürürz (bkz.hüseyin üzmez).Tarikat başları cemaate "şeyini" öptürür. Sonra giderler 4-5 kadınla evlenip(!) harem kurarlar kendilerine. Muhafakazar dediğimiz o küçük yerler, köyler, kasabalarda kardeş çocukları olan yeğenler kuzenler birbirlerine sarkar, elleşir, ana babaları da onları birbirleriyle evlendirirler."Berdel" dedikleri töreye göre kadın kocası öldüğünde onun erkek kardeşiyle evlenmek zorundadır..Yine miras ya da kan davası meselelerinde kadınlar hep piyon olarak kullanılır.Şehirdeki adı "hayat kadınlığı" olan şeyin köydeki adı "başlık parasıdır". Hem de açık arttırma usulû.En fazla kim para verirse kızı o alır. Babası da yine şehirde "pezevenk" dediğimiz konumdadır.Dul kalan kadınlara esnafı, komşusu "abi" dediği adamlar sarkar, dul kalan kadının kendini erkeklere peşkeş çekeceği düşünülerek...Hani gelenekçiler ya hani muhafazakârlar ya...hep ondan işte.Sonra parklarda gördüğümüz dinibütün kapalı kızlarımızın erkeklerin kucaklarında yiyişmeleri de hep bu yüzden. Meğer biz yanlış anlamışız her şeyi arkadaşlar.

Biz şehirliyiz, biz moderniz, biz avrupaiyiz...ama bizler kardeşleriminiz eşlerine göz koymuyoruz, kuzenlerimizle, yeğenlerimizle olması gerektiği gibi kardeşçe büyüyoruz.Evliliklerimizi onurumuzdan vazgeçerek yapmıyoruz.
Şimdi bütün bunlar yüzünden mi "inançsız ya da inancı yarım" deniyor biz metropol insanlarına?
Cem Yılmaz'ın dediği gibi; "HANİ MARJİNAL BİZDİK?"

Aşkımızın meyvesi Aytek

2009-11-08T16:23:00.001+02:00

Festival filmlerinin damaktaki tadı....

2009-10-28T20:44:00.003+02:00

Benim kişisel bir takıntım ya da arızam mı yoksa genel bir hismidir bu emin değilim.Ama bir film festivalinde izlediğim filmin tadını hiçbir şekilde alamıyorum. Sabahları devasa bir kuyruğa girmek, bir dünya bilet almak..o eziyeti çekmek bile haz veriyor adama. Şimdi bunu okurken "manyak mısın nesin?" diyenler çok olacaktır eminim. Doğruluk payı da olabilir aslında ehhe. Festival filmlerini başka bir yerde izleyemiyorum bile o derece bir takıntı bu. Mesela geçen seneki ist. film festivalinde "palermo'da yüzleşme" adlı filmi izlemek istemiştim ama bilet bulamamıştım. İnanır mısınız film vizyona girdi hatta nete bile düştü ama ben izlemedim. İlginç bir inat kabul ediyorum.Festival filmlerine doyamıyorum bir kere. Haftanın her günü, günde ikişer film izleme temposundan sonra festival bittiğinde boşluğa düşüyorsun. Normal sinemalar kesmiyor seni. O sinema biletleri bile itici geliyor adama. İşte öyle enteresan bir his bu...O yüzden festivalleri kaçırmayın diyorum. Her sene takip edin gidebildiğiniz kadar çok filme gidin.
Bu arada geçen gün "nefes" e gittim. Tavsiye ederim arkadaşlar, eli kanlı teröristleri kahraman gibi karşılayan meclisteki o insan(!)lara inat, tavizler vere vere şehitlerimizin kemiklerini sızlatan iktidara inat dolduralım salonları...Şu ülkenin koyunları olarak beynimizdeki çipleri bloke edip biraz tepkimizi ortaya koyalım.
Neyse konu nerden nereye geldi..daha sonra bununla ilgili bir yazı yazıcam elbet.

Heh ne diyorduk; yaşasın film festivalleri!!
:)

Yazarın tavsiyesi: Filmekiminde izlemiş olduğum filmlerden; 9, polytechnique, dönüşüm adlı filmleri izlemenizi tavsiye ederken vizyona da girecek olan "kan arzusu" adlı filmi kesinlikle izlememenizi öneririm.

Hepimiz Okan Bayülgen'iz !!

2009-10-28T19:46:00.005+02:00

Çok yönlü bir adam Okan Bayülgen...Bunu gözümüzün içine sokuyor zaten sağolsun, kabul ettik artık. O'nu programcı olarak tanıdık daha sonra da sinema filmlerinde gördük. Aklını kullandı, kendini geliştirdi, çevre edindi ve tepeye çıkması da zor olmadı. Zor olmadı derken şu güne gelmesindeki emeklerini görmezden gelmiyorum tabi. Hoş bir ses tonuna sahip olan Okan Bayülgen reklamlar olsun sinema filmleri olsun bir çok seslendirme işlerinde de bulundu ve devam da ediyor.Fotoğrafçılıkla da ilgilenen Okan, reklam yönetmenliği de yapmış bulunuyor.Yetenekli adam vesselam...onun yerinde olmak isteyen birçok insan vardır eminim. Kendisi karakteri ve entellektüel tarzıyla birçok kadın tarafından seksi ve karizmatik bulunuyor malum. Neyse bu kısımlar beni pek ilgilendirmiyor ama...Ama şöyle bir gerçek var. Bu kadar çok göz önünde bulunan ve hayatımızın her yerinde karşımıza çıkan bu adamın yüzü eskimedi mi sizce? Şu zamanlar oynamış olduğu "kanal(i)zasyon" adlı sinema filmi var mesela, tv'de göremeyeceğimiz şeyleri vaadediyormuş bizlere. Malum kendisinin medyaya ve basına olan -ki bence haklı- tepkisi zaten ortadaydı. Bu bakımdan isabetli bir proje olmuş onun adına. Ki yine de filmi izlemeyi düşünmüyorum. Fragman dediğimiz şey filmin en çekici sahnelerinin paketlenip sunulmuş halidir çünkü...Bana pek tad vermedi, birkaç bayat espriyle koca filmin ayakta tutulmaya çalışılması anlamsız bir çaba benim nezlimde..Yine de emeğe saygı diyoruz. Ne diyorduk..yüzü eskimedi mi artık sizce de Okan'ın ? Hafta'nın 3 günü program yapıyor artık...Eskiden tek programda sunduklarını açmış saçmış 3 güne yaymış. Hepsini de izledim aslında.Ama 2 haftadan sonra baymaya başladı. Ruhum sıkılıyordu resmen. Programının olmadığı günlerde bile reklamlarda onu görüyordum, onun oynamadığı reklamlardaysa sesini duyuyordum.Dışarı çıkıyordum bilboardlarda filminin afişleri ardarda...Aman allahım !!!! Yoksa yavaş yavaş Okan Bayülgen mi oluyordum ben....Domestos reklamındaki sesi kulaklarımda çınlıyordu...Okan'ın programı, Okan'ın sesi, Okan'ın çektiği fotoğrafları, Okan'ın filmi, Okan'ın çocuğu, Okan'ın çocuğunun ismi Okan'ın motoru, Okan'ın ikinci motoru............!!!!!!!
Eskiden pek sevdiğim adam için "sıkıldım artık bu adamdan yaa" derken buldum kendimi.
O biirrr kültür adamı o birrr sosyal sorumluluk adamııı o birrrr esprili o birrrr televizyon çocuğu....
O birrr aile babası...
Yeter.
Biraz uzak kalsan keşke, biraz şu televizyonu, sinemayı herneyse rahat bıraksan inzivaya çekilsen....güzel olmaz mı? Hani biraz özlesek seni? Hıı?
Şu "Türkiye'nin entellektüel adamı" ceketini az biraz çıkar yükünden, anladık başarılısın, duyarlısın, her şey hakkında bir bilgin bir yorumun var, "cool" sun. Ama fazla ortalıklardasın.
Seni görmekten SIKILDIM.

2009-10-20T03:43:00.000+03:00

2009-10-20T02:17:00.001+03:00

Bayaa kalabalık bir bloğa sahibim sanırım.Tweet box'ımla daha da şenlendi kendileri.Obareeyy.

Eğer...

2009-10-20T01:03:00.001+03:00

O’nu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz...
Ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla O hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz... ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin...
O’nunlayken pervaneleşen yelkovanlar, O’nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain...
sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, O’ndan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa,
ve O, her durduğunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe ağlıyorsa...
dünyanın en güzel yeri O’nun yaşadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse...
hayat O’nunla güzel ve onsuz müptezelse...
elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, O’nun yüzü pembeyse,
kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar...
her şiirde anlatılan O’ysa... her filmin kahramanı O... her roman O’ndan söz ediyor, her çiçek O’nu açıyorsa...
bir anlık ayrılık, bir ömür gibi geliyor ve gider gitmez özlem saç diplerinizden çekiştirip beyninizi acıtıyorsa,
iştahınız kapanıyor, iştahınız açılıyor, iştahınız şaşırıyorsa...
iştahınız, hasret acısında bile karşı konulmaz bir tat buluyorsa...
eliniz telefonda yaşıyor, işaret parmağınızla ha bire O’nu tuşluyor, dara düştüğünüzde kapıyı çalanın O olduğunu adınız gibi biliyorsanız...
mütemadi bir sarhoşluk halinde, her çalan telefona O diye atlıyor, vitrindeki her giysiyi O’na yakıştırıyor, konuşan birini dinlerken "keşke O anlatsa" diye iç geçiriyorsanız...
kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü...
özlemi, sol memenizin altında tek nüsha bir yasak yayın gibi taşıyorsanız gün boyu...
hem kimseler duymasın, hem cümlealem bilsin istiyorsanız...
O’nsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse...
ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse...
gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de;
bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep O’nun yüzü suyu hürmetine...
uğruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek yol, vazgeçilmeyecek konfor yoksa...
dışarıda yer yerinden oynuyor ve "içeri"de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa,
nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız...
kaybetme korkusu, kavuşma sevincinden ağır basıyorsa ve aşk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim...
gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir şarkı, bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa...
Her gidişte ayaklarınız "Geri dön" diye yalpalıyorsa ve siz kendinize rağmen dönüyorsanız, sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla...
...o halde bugün sizin gününüz!..
"Çok yaşa"yın ve de "siz de görün"üz.

CAN DÜNDAR

Ve şiiri o'nun ağzından dinlemek isteyenler için.

Sevdiğim adam'a gitsin....

ADAMI HAYATTAN SOĞUTAN DETAYLAR

2009-09-05T18:33:00.004+03:00

Öyle detaylar vardır ki...en mutlu en heyecanlı anımızın ortasında lönk diye düşer ve hayatta karşı bıkkınlık hissi uyandırırlar...
Bazılarıysa insanlardan soğumamıza neden olur." Lanet olsun ullaayyn" dedirtirler bize...
İşte bunlardan birkaç örnek...

+Keyfinizin yerinde olduğu sırada "çatt" diye tırnağınızın kırılması.
+Evde heyecanla bir şeye yönelirken sandalye, dolap ve bilimum eşyalara ayak serçe parmağınla tekme atmak.
+Kedinizi severken durup dururken suratınıza pençe atması.
+İnternette geyiğin dibine vurduğunuz sırada elektriklerin gitmesi.
+Çok beğendiğin o ayakkabının numarasının kalmamış olması.
+Fön çektirdiğin günde "süpriz" hava bulutlarının yağmur yağdırması.
+En sevdiğin rujunun bitmesi ve aynısının bir daha üretilmemesi.
+En sevdiğiniz şarkı başladığında mp3ünüzün şarjının bitmesi.
+Kuaföre saçlarınızın "kırıklarını aldırmak" için gitmeniz ve eve "kuş" gibi dönmeniz.
+En sevdiğiniz grubun konserinde önünüzde hep uzun boylu develerin olması ve aralardaki boşluklardan grubu izleme durumu.
+Sevgilinizle yaptığınız "harika bir gün" planının çıkan küçük bir tartışmanın büyümesiyle suya düşmesi.
+Mont vs giydiğiniz günde havanın birden açması ve bütün gün elde montla dolaşma zorunluluğu.
+Yemek sonrası yaşanılan şişkinliğe rağmen, anne ısrarıyla sofra toplama zorunluluğu.
+Fotoğrafçılık kursuna fotoğraf makinası sahibi ol(a)madan gitmek.(düşman başına)
+Burger king önünde yapılan randevular..
+Ciddi anlamda fikrini öğrenmek istediğiniz arkadaş, sevgili ya da onun gibi birinin size "sen bilirsin" demesi.
+Sabah uyanıp, kalkmak için hamle yapıldığında bacağa giren destansı kramplar...
+Hayranı olduğunuz ünlünün makyajsız halini görmek..
+En sevdiğiniz kedinizin evden kaçıp bir daha geri gelmemesi.
+Tam evden çıkarken üzerinizdeki giysinin lekeli olduğunu farketmek.
+Evden çıkıp uzunca bir yol aldıktan sonra cep telefonunun evde unutulduğunu farketmek.
+Cep telefonunu almak için eve dönmek ve telefonun aslında cebinde olduğunu farketmek(benbunuyaşadım).
+Eskiden "ezik" diye tabir ettiğimiz insanların bugün "cool" tavırlar takınması.
+Ali'nin eski sevgilisini Veli'yle, Ayşe'nin eski sevgilisini Fatma'yla görmek...(işin garibi hepsinin yakın arkadaş olması.)
+Yine güzel geçmesini planladığınız bir günün aşırı alkol nedeniyle, kusmuk ve hayal kırıklığına bulaşması.
+En yakın arkadaşınızın evlenmesi(buraya kadar her şey güzel) ve yeni bir hayatla her şeyini kocasına ve ailesine adaması(işte sıkıntı burada).
+Bloğa özene bezene yazdığınız yazının hiç beğeni ve yorum görememiş olması(ÖLDÜRÜCÜ DARBE:p)

Şimdilik bu kadar.
Eklemek istediğiniz şeyler olursa beklerim canlarım :)

take me out !

2009-09-02T00:22:00.000+03:00

hayat için bir b planı yaptın mı?

2009-09-01T22:35:00.003+03:00

Hayaller, hedefler, istekler peşinde koşturuyoruz.Emekliyoruz, sürünüyoruz kimi zaman yürüyoruz kimi zamansa ayaklarımız kıçımıza çarpa çarpa koşuyoruz varışa ulaşabilmek için.Kimimiz yarı yolda pes ediyor kimisi belki aynı hırsla belki bezmiş bir vaziyette devam ediyor yoluna.

Sürekli büyüyoruz, sürekli değişiyoruz, sürekli yeni şeyler öğreniyoruz. İsteklerimiz sürekli değişiyor, sevdiklerimiz de değişiyor, zevklerimiz, paylaşımlarımız...ihtiyaçlarımız.

Berbat bir sistemin parçasıyız, neyin ne olduğunu bilmeden çeşitli yollara itildik. Tercihlere zorlandık.
Ya da istemediğimiz şeyleri istiyormuşuz sandık. Senin için akıllı planlar akıllı bir yol haritası yapılmadı büyük ihtimalle. Öleceğimiz ve bu dünyada geçici olduğumuz gerçeğini düşünürsek şu kısa hayatta istemediklerimiz uğruna savaşmak ne kadar da saçma değil mi?

Şimdi şöyle bir bakalım bir elimizde aceleyle yazılmış çizilmiş buruşturulmuş bir hayat var.
Ötekindeyse bomboş ve bembeyaz....

Başkalarının hayalleri mi?
Yoksa kendikilerin mi?

Bak burda ne vaaar?

2009-08-28T18:53:00.002+03:00

KaçaK feat Esin Iris - Slogan Yok.mp3

Ben çok beğendim şahsen, klibi de başarılı.

Kürtler fazla mı açılıyor?

2009-08-27T20:46:00.002+03:00

Dün akşamüstü saatlerinde taksimdeydik arkadaşlarla anneme hediye arıyorduk.Meydan da bir kalabalık ve kameralar gördük.Çok geçmeden mevzuyu anladık.Bir grup kürt kökenli vatandaş ellerinde çeşitli broşürleri dağıtarak ve sloganlar atarak yürümeye başladılar istiklalde....Zılgıtlar eşliğinde yürümeye çalıştık fakat önümüzü kesmişlerdi, sayelerinde kıt olan zamanımızın çoğunu harcamış bulunduk.
Eşitlik, kardeşlik ve barıştan bahsediyorlardı o sloganlarda..bi problem yok.(bu arada söyleyeyim bu yürüyüş yapan kitlenin ellerinde "dtp" logolu broşürler vardı.)
Sonra Genelkurmay Başkanımız İlker Başbuğ hakkında sloganlara başladılar...içinde "çeneni kapa" gibisinden kelimeler barındıran.
Boku çıktı olayın.Diyabakır-Fenerbahçe maçındaki gibi...
Ve etraftan gözlemlediğim polis sayısı bir düzine değildi, şaşırdım, nasıl böyle rahatça "taksim" gibi bir yerde seslerini çıkarabiliyorlar kendi kendime çıldırdım.
Kürt Dili Edebiyatı bölümü açılacakmış.Kim seçer bu bölümü, mezun olan ne gibi işlerde çalışır, bu ülkenin resmi dili olan "Türkçe"yi öğrenmek yerine kürtçe öğretmek neyin nesidir?O zaman lazca, çerkezce, rumca bölümler de açılsın. Demokrasi dediğimiz şeyi "taraf"lı yapmayalım.
Bir ırkı bu kadar yüceltmeyelim durduk yere...Bütün olarak yücelmeye bakalım.Ahmet Kaya'ları hain ilan eden bu millet şimdi "şemmamme şemmamme" diye türküler söylüyor.Bu ne perhiz ne bu ne lahana turşusu?

Bu nasıl bir özgürlük anlayışı?
Bu ne saygısızlık, nereye gidiyoruz, açıla açıla gittik kara sulara, sarılacak yılan arayacağız yakında.

Boş bir Yaz.

2009-08-13T16:43:00.002+03:00

Hava sıcak, püfür püfür giyiniyoruz, dışarlarda geziyoruz, tatil, deniz, kum güneş falan...Yaz gelince neşe dolar içimiz, potansiyel aşk böcükleri oluruz, beklentilerimiz vardır.Dinlenme ve eğlenme mevsimidir "yaz".
Bunu tersine çevirelebilecek durumlar da vardır mesela.Ya çalışıyorsundur ya da çalışmıyorsundur ya da bir planınız yoktur ya da canınız istemiyordur, bir şeyler ters gider ya da hiç gitmez yerinde durur ve sizin o beklenti duyduğunuz mevsim cehennem azabına dönebilir.
Bu sene geçirmiş olduğum en boş "yaz"dır heralde.Hiçbir plan hiçbir festival hiçbir kaçamağın olmadığı...işsiz, tam bir ev kızı modunda evde geçen bir yaz...
Taze bir mezunsan, kafan karışıksa, canın sıkılıyorsa...yaz ayı teğet geçsin istersin, geçmez, gözüne gözüne girer güneş ışınları.Oturduğun yerde kurur kalırsın.

Şimdiden önümüzdeki yazın planını yapıyorum evet, temmuzdan sonra 1 gün bile İstanbul'da olmak istemiyorum.
PLANSIZ BİR YAZ GERÇEKTEN BERBAT! O_o

Twitter!!!

2009-07-23T16:28:00.004+03:00

Evet farkındayım, eskisi kadar yazı yazmıyorum. Bunu aşk hayatımdan mütevellit sarhoşluğuma mı yoksa yaz sezonundan dolayı düştüğüm boşluğa mı verirsiniz idrakını size bırakıyorum.
Blog çılgınlığından sonra "anlık blog" dediğimiz twitter olayına da kendimi kaptırmış bulunuyorum.
Yani kardeş site diyebiliriz twitter'a. O yüzden darılmaca gücenmece yok.
Burda yine yazmaya çizmeye laf sokmalara devam ama kısa ve öz söylemlerimi ne yiyip ne içtiğimi(ki bunla ilgileneceğinizi sanmıyorum) twitter'dan okuyacaksınız.

Ee nerde link diyenler için buyursunlar efenim;

LİNK

Ekleşelim, böl böl tweetleyelim, yehu!!

Sen bana birini android!

2009-07-20T20:27:00.003+03:00

...................................................................... Juliette Lewis & Janset

O'nu buldum!

2009-07-15T21:22:00.004+03:00

Hani yalnızlıktan kırıldığın zamanlarda arkadaşların "doğru zamanı" beklemeni söyler ya, o zaman hiç gelmeyecekmiş gibi gelir insana.Ama geliyor işte, vallahi geliyor.
Doğru zaman..
doğru insan..
doğru duygular..
doğru bir ben.
İnanamıyorsun her şeyin bu kadar doğru olmasına.
Bu kadar sevgiyi hele birde kamçılıyorsa özlem...tadından yenmez oluyor.
O'nun yanındaykenki ruh halini bırak o'nu düşünürken bile mal connect oluyorsun.
Ben onu çok seviyorum o beni çok seviyor.
İlk kez tedirgin olmadan "o beni seviyor" diyorum.
Benim gibi duygusuzluktan yakınan birisinin böyle şeyler demesi fazla anormal onu da biliyorum.
Heryerdesin, hep içimdesin, hapsettim oraya seni kendimi de sana...anahtarı da attım uçurumdan aşağıya.
Öyle bir şey ki yıllardır senleymişim gibi eminim senden ama yepisyeni bir ilişki tadında heyecanımız.
Bu nasıl bir büyü?
Bu nasıl bir mutluluk?
Allahım.
Bu bir rüya değil, %100 gerçek.
SENİ SEVİYORUM.

Don't stop me now!

2009-07-08T23:25:00.001+03:00

Hey!

2009-07-03T18:58:00.001+03:00

Bütün gün bunu izledim, allahım ne şeker klipsin şarkısın sen öyle:$

The Prodigy 'Warrior's Dance'

2009-07-03T18:56:00.001+03:00

i'm in love dostlar...

2009-07-01T00:08:00.003+03:00

Bütün sevgi tomurcuklarımı toplayıp bir kutuya koydum sonra kutuyu gözlerim kapalı ona verdim.
Çok seviyorum.

Keşif vol. bilmemkaç

2009-06-22T18:24:00.004+03:00

Nokia bilmemne yarışmasını kazanmıştı bu parça, keşvedeli çok oldu ama anca paylaşıyorum.
Pek sevmiştim kendisini.
Siz de keşvedin, hatta sevin falan.

Nasıl yani ??!?

2009-06-22T17:31:00.003+03:00

-Çocuk doğdu mu?
+Doğdu doğdu.
-Ee kız mı erkek mi?
+Kız oldu.
-E olsun, sağlıklı olsun da.

:S:S:S:S

Bu zihniyeti hiçbir zaman anlayamıcam, anlamakta istemiyorum aslında.
Hele kadınların bu anlayışa sahip olmaları cidden düşündürücü.
"Eğitim şart!" diye ne güzel söylemiş sayın Yılmaz.

Versiyon olayının bokunu çıkarmak...

2009-06-22T17:11:00.007+03:00

Beyaz Show'da Sertab'ın şarkı(ları)nı dinledikten sonra yazacaktım ama kısmet bugüneymiş.
Albümler genelde 0-20 arasında şarkıdan oluşur.İçlerinde hit olan parçanın çeşitli versiyonları da olur hatta.İyidir, güzeldir falan.
Ama
Amaaa...
Sertab'ın "bu böyle" adlı son albümünde -ya da single mı denir emin değilim çünkü ciddi anlamda kafam karıştı- sadece bir parça var aslında "aşk seni bulabilir de uzakta durabilir de samimi oluyor derken mesafe koyabilir de...bu böyle" diye giden güzel bir parça aslında.Ama albümde 5 farklı versiyonu bulunuyor.Akustik olanı yok efendim remix olanı falan.Gayet hoş, fakat takıldığım nokta bu tarz bir albüm çıkarmanın manasını bulamamış olmam. Normal bir albüm yap sonuna değişik versiyonlarını ekle. Şarkı mı yapamıyorsun çıkarma albüm sırf yaz geliyor diye, sabret falan.
Deneysel ve yeni şeylere gayet açık bir insan olarak olaya gerçekçi yaklaşıyorum sadece.
Tek şarkı için albüm almaz bu vatandaş, ben de almam.
Yine de ağzında sağlık diyoruz tabii.
Bana soracak olursanız en güzeli hatta tek güzel versiyonu akustik olanıdır...
Dinleyiniz dinletttiriniz.

797822

2009-06-17T20:56:00.002+03:00

Bir kadın bir erkeğe hiç bir zaman inanmaz, "inanmış gibi yapar.."
..............................................................Binbir Gece'nin Onur'u

Doğru mu ki acaba?:/

pazarlama paradoksu

2009-06-11T21:18:00.000+03:00

Carte dor reklamında küçük kıza 2. dondurma dolusu kaseyi uzatan anne doğru bir davranışta mı bulunuyordur?
O çocuk o kadar dondurmayı yiyip üst solunum yolu enfeksiyonu geçirdiğinde "sana terli terli su içme demiştim" diyecek olan yine o anne değil midir?Arz ederim.

Hiçbir şey yapmak istiyorum

2009-06-11T18:20:00.002+03:00

Keşke bir yerlerimde saklı bir power tuşu olsaydı da, bir süreliğine kapatıp dinlenmeye çekilseydim, kendimden, başkalarından , düşüncelerimden her şeyden uzaklaşabilseydim.
Artık resetlemek yetmiyor.

Beklemeyapmadevamet...

2009-06-11T17:07:00.004+03:00

Uyumayı bekle, otobüsü bekle, sınavların bitmesini bekle, arkadaşını bekle, askere giden yakınını bekle, doğum gününü bekle, kahve suyunun ısınmasını bekle, akşam dizinin başlamasını bekle, birilerinin olgunlaşmasını bekle, sınav sonuçlarının açıklanmasını bekle, çarşamba günü gelsinde uykusuz çıksın diye bekle, haftasonunu bekle, yazı bekle, sonra sıkılıp kışı bekle, saçını boya ve rengin tutmasını bekle, oje sür kurumasını bekle, sana aşık olmasını bekle, ona güvenmek için bekle, o sana güvensin diye bekle, aşkı bekle, meşki bekle, evlenmeyi bekle, çocuk bekle, çocuğun büyümesini bekle, çocuğunun okuldan gelmesini bekle, kocanın işten gelmesini bekle, patronunun seni terfi etmesini bekle, emekli olmayı bekle, hastalan sona iyileşmeyi bekle, hadi diyelim iyileşemedin ölmeyi bekle, öldün ahirette cennet/cehennemi bekle......

Hayat BEKLEMEKTEN ibarettir.

aptallığın adı ne zaman aşk oldu?

2009-06-11T16:57:00.002+03:00

işimize gelmeyen düşünceleri, nedenleri, engelleri nasıl da bilinçaltına atıyoruz
ama...
aptallığımızı nasıl da örtbas ediyoruz "aşk" denen şeyle.
o kadar olumlu insanlarız ki hep iyi şeyleri düşünüp, mutlu sevgi pıtırcıkları
oluveriyoruz, evet tam anlamıyla bunu yapıyoruz.
her kötü şeyin her pisliğin üstünü bahanelerle örtürüyor...ama..larımız eksik
olmuyor olumsuzlukların peşinden...
UYANIN ARTIK.dünyada yaşıyorsunuz, insanlarla yaşıyorsunuz.
hani o egoizmin kölesi olmuş insanlarla...
kendisi için hangisi iyi olacaksa başkalarını düşünmeden ona göre hareket eden,
ona göre seçim yapan mahlukatlarla...
siz ZAMAN deyin KARARSIZ deyin, GEÇECEK deyin, geçmeyecek...ve "sonunda" dediğin an,
insan denen yaratık, kendini yeterince tatmin etmiş ve yeni maceralar aramak üzre çoktan yol almış olacak
ve sen de hoş bir anı olarak kalacaksın.
DÜNYADA yaşıyorsun!
unutma.

1 kadın 1 erkek

2009-06-10T17:26:00.003+03:00

Kadın; Ağlar
Erkek; Bakar
Kadın; Duyar
Erkek; Duymaz
Kadın; Sorar
Erkek; Susar
Kadın; Gider
Erkek; İçer...

Muhtelif korkular...

2009-06-09T21:38:00.003+03:00

Bugün bir şey farkettim ben.Çok korkağım.
Üst geçitlerden geçerken ecel terleri döküyorum her seferinde mesela, bugün bir yaylanmış geçit ruhum bedenimi 2 saniyeliğine terketti resmen.
Demin oturuyorum mesela, ilaçlama mı ne yapmışlar, içeri girmiş dana kadar bir kara sinek, bildiğin hormonlu.
İpini koparmış dana gibi uçuyor, çıkardığı sesi THY uçağı çıkarmıyordur valla (bkz.mübalağa)
Çığlık çığlığa anneme "öldür şunu" diyorum, kadınceğiz elinde Raid oda spreyi gibi sineğin peşisıra sıkıyor, sonra "zehirlenicez senin yüzünden diyor" ben de "korkma biz sinek değiliz" diye espriyi patlatıyor, ortamı serinletiyorum.
Yakında gölgemden de korkmaya başlıcam heralde -ki karanlıkta annemden bile korkabilirim-
Bu ürkeklikle fazla yaşamam der, beni sevmeyenleri sevindiririm.

Buyur burdan yak.

2009-06-09T00:03:00.001+03:00

Size hiç bir özel açıklama yapmıcam sadece tıklayın, indirin ve dinleyin.

Link

aa burda ne var!!

2009-06-08T22:57:00.002+03:00

Yakarsam biter...

2009-06-08T22:00:00.002+03:00

Adam: Mektubumu almışsınız...
Kadın: 25 yıl...neden yazdığınız zaman vermediniz?
Adam: Bir defasında taksideyim, şöforün elinde sigara öyle yakmadan tutuyor."Tiryakiyim" deyince, "neden yakmıyorsunuz?" diye sordum, "yakarsam biter.." demişti.
Kadın: Yakmaktan, bitmesinden korkmuyorsunuz artık?
Adam: Artık sadece geç kalmaktan korkuyorum...

bugün ben...

2009-06-05T03:47:00.001+03:00

insanlara olan beklentilerimi sıfırladım çünkü;
sen onlardan bir şeyler beklerken "onlar" beklenmedik şeyler yapıp seni alt üst ediyorlar.

sev seni seveni...

2009-06-05T03:08:00.004+03:00

Beni ekleyen "herkesi" izlemeye almıyorum evet.
Tam tersi olsaydı; size "seni seviyorum" diyen birine onu sevmediğiniz halde sadece karşılık vermek adına "bende seni seviyorum" demek gibi bir şey olurdu bu.
Bana katılan kaleye mum diksin.

2009-06-02T17:47:00.002+03:00

"Her şey önceki bir sebebin sonucu olarak ortaya çıkar ama biz bu sebebin ne olduğunu bilemeyiz."
...........................................................................................................................................David Caine

hiçlikler üzerine bir yazı

2009-06-02T02:55:00.001+03:00

İletişim Hukuku
-Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu-

Her türlü fikrin, sanatın, emeğin korunması için kurulmuş kanunlardır......................birden her şey bulanıklaşıyor....
Defterin üzerine küçük, sıcacık, tuzlu damlalar düşüyor...
Yazılar dağılıyor.
Geniz yanıkları, sinüzit ağrıları peşisıra geliyor damlalarla birlikte.
İçerde biriken denizler taşıyor azar azar gözlerimden.
Korkuyorum, biri görecek diye beni, saklıyorum kendimi.
Küçülüyorum oturduğum yerde, karanlıklaşıyorum.
Okumaya çalışıyorum önümdekileri ama her şey bulanık, sadece yazılar değil.
Zaman geçiyor....Kendimi neye vereceğimi bilemiyorum.
Müzik daha da yoğunlaştırıyor beni, yoruyorum kendimi.
Her zamanki savunma mekanizmam devreye giriyor...neşeleniyorum.
Gülüyorum...gülüyorum....gülüyorum...sonra bakıyorum önümdeki klavye sırılsıklam olmuş.
Gülerken ağlar mı insan?
Hıçkırıklarını gizler mi gülüşler ardına...?
Ne kadar bilinçaltına atılabilir endişeler, kırıklıklar, güvensizlikler, yalnızlıklar?
Hiç.
Yazımın adı hiç.
Önemsizleştirerek her şeyi içimde kocaman okyanuslar oluşturmuşum.
Hayatta kimseye güvenememek nasıl bir şey?
Hep arkanda sandıklarının bunu hiçte içten yapmadıklarını düşünmeye başladığında, gördüğünde,
ne kadar kırılmadan durabilirsin yerinde?
Hiç.
İstenmediğin ve de istemediğin yerde durmak ne kadar idare eder seni?
Hiç.
Tek kalmışlığının, yabancılaşmışlığının farkında vardığında ne kadar çaktırmamaya çalışabilirsin ki?
Hiç.
Kendinle kalamadığın, ağlayamadığın bir hayat.
Ya kaybolmakta bir hayatsa bu akan gözlerimden ?
Her baktığın gözde bir sahtekarlık, bir geçicilik...bir güvensizlik.
Gözlere bakamama...
Ağlayamama...
Güvenememe...

Beni hiçkimsenin tanımadığı bir yere gitmek istiyorum.
Biraz huzur,
Biraz düşünmek,
Biraz ağlamak.

BİRGÜN

2009-05-29T23:26:00.003+03:00

Bugünümü tanımlayan kelime ve kelime öbekleri;

Kocamustafapaşa-gümüşsuyu-taksim-florya-yeni bosna-yusufpaşa-kocamustafapaşa.
Endişeler.
Korkular.
Boşvermeler.
Kaçışlar.
Sıcak hava.
Havasız otobüs.
Yanda oturan hamur kokulu teyze.
Boş su şişesi.
Kontörsüz bir telefon.
Patlamış mısır.
Efes fıçı.
Pişmaniye.
100bin baloncuk.

İnanç paradoksu.

2009-05-29T01:23:00.003+03:00

Dün itibariyle bir arkadaşımızın abisi hayatını kaybetti.Daha 35 yaşlarında, hayatının baharında kaybettik onu.
Bugün hep beraber camideydik, sonra mezarlığa geçildi, dualar eşliğinde toprağa verdik Hüseyin abimizi...
Hepimiz çok üzgündük, özellikle arkadaşımızın abisini kaybetmiş olması ve onun üzüntüsü mahfetti bizi.

Ama...bütün bu yasın içerisinde yine beni sinirlendirecek bir olay yaşandı.
Aslında direk şahit olamadım maalesef, sonradan söyledi arkadaşlar.

Bir amca rahmetlinin akrabası olan birkaç teyzenin yanına yaklaşıp şunu soruyor;

-Rahmetli namaz kılar mıydı?

Şaşkınlığa uğrayan teyze ;

-Evet.
der.

Amca: 5 vakit mi?

Teyze: Evet.

Amca: O ZAMAN BAŞINIZ SAĞOLSUN.

der..ve olay yerinden ayrılır.
Konuşmaya şahit olan arkadaşlarımın şaşkınlıktan basiretleri bağlanır ve amcaya bir tepki veremezler.

Bu olayı sonradan öğrendim ve RESMEN dehşete düştüm.
O çocuk namaz kılmıyor olsaydı başları sağolmayacaktı yani.
Kime anlattıysam aynı tepkiyi verdi.
İnsanların bu derecede bağnaz bu derecede acımasız bu derecede KENDİLERİNE MÜSLÜMAN olmalarına inanamıyorum gerçekten.
Yorum bile yaparken zorlanıyorum şuanda çünkü gerçekten YORUMSUZ bir zihniyetle karşı karşıyayız.
Ve işin acı ve tehlikeli yanı BUNLARDAN ÇOK VAR.

Amanın kadına bak!

2009-05-27T23:25:00.004+03:00

Sağ yukardaki türkünün ben tarafından her gün yaklaşık 2-3 kere dinlenmesi üzerine artık tepkisiz kalamayan annem;

-Sen bu türküyü çok sevdin bakıyorum.
Ben: Sevdim tabi sevilmez mi?:utanmayansımayıl:
Annem: Hayırdır?
Ben: Ana beni eversene, bana bi koca lazım o da bu gece lazım.
Annem: Ah yavrum.

Not:Bu gönderi popodan anlaşılmaya fazlaca müsait olup, sahibi tarafından idrak şekli sizlere bırakılmıştır.
Anlaşılacak herhangi ahlaksız anlamlar blog sahibini, diğer okuyucuları ve konuşmada sözü geçen anneciği ırgalamamaktadır.Farınız da açık olsun yolunuz da...Eksoekso.

Büyüklerin sevgilisi olacağımss!

2009-05-27T21:43:00.005+03:00

Ünlü bir müzisyen olsaydım eğer kesinlikle çocuklara hitap etmek istemezdim. Hep "çocuklar geleceğimizdir bu yüzden çocuklar önemlidir..." vs deniyor da şöyle bir düşünsene senin benim çocukken dinlediğimiz şeylerle şu anki dinlediklerimiz aynı mı? "Yöö" dediğini duyar gibiyim. Yani ne biliyim Tarkandı, Mustafa Sandaldı falan dinlerdik al şimdi yanlarından geçmiyorum o tarz müziklerin...Ha tabi 3 yaşında(!) Metallica'yla müziğe başlamış metalci insanlarımız da yok değil. Nihoh.
Yani çocukken dinlediklerimizi büyüdüğümüzde çoğunlukla dinlemiyoruz.Onlar da sürekli çoluk çocuk sanatçısı olmaya devam ediyorlar, çocuklardan nefret ediyorum zaten ıyy uğraşamam yeminlen.
Bir de şu amerikalı "çocuk starlar" yok mu aman allahım hepsinden nefret ediyorum şımarık p*çler.
Neyse yahu ben aklı başında, yeterince yetişkin, ne dinlediğini bilen,müzik zevkine sahip, az da olsa öz bir kitlem olsun isterdim.
İsterdim bea:/

oyhhh

2009-05-27T03:20:00.001+03:00

Şu sahneyi gördüğüme ne kadar sevindim anlatamam.
Nihöh.

iki ekmek bir süt

2009-05-17T19:05:00.001+03:00

Bizim burdaki bakkal Hüseyin amca ben küçükken sürekli olarak "seni çingenelerden aldık biz" diyordu. En sonunda inanmaya başlamıştım çingene olduğuma.
Esprimi midir, bir çeşit korkutma biçimi midir nedir, büyüdüm eşşek kadar oldum ama anlayamıyorum HALEN.
jdhgds

öyleyken böyle

2009-05-17T18:38:00.003+03:00

Kişilerle değil de, yapılanlar ve olaylarla dalga geçmeyi seviyorum, sanırım beni diğer insanlardan ayıran önemli bir özelliktir bu.
Büyük insanım demeye getirmiyorum bu arada, öylesine işte.

pazarı pazartesiye bağlamasak?

2009-05-17T16:12:00.004+03:00

Sıkıcı bir pazar gününden daha beter bir şey varsa o da ertesi günkü pazartesidir.
İşiniz-gücünüz-randevunuz-ödeviniz-sınavınız-gidecek bir yeriniz olmasa da bile pazartesi kötü bir gündür.
Haftanın ilk günü diye mi yoksa biz mi manyağız bilmiyorum ama bu sendromu hepimiz yaşıyoruz işte.

pazar günleri pazartesi alır beni
pazar günleri elimdeki balık gibi
gözlerini görürken ağlamak gibi
kıymetini giderken anlamak gibi

demiş pinhani hazretleri...

komşu komşunun...

2009-05-16T23:13:00.003+03:00

Eurovision olayları...saçma buluyorum açık ve net.
Bakalım n'olacak...
2009 eurovision parçalarını indirmek için buraya tıklarsınız.

anne olmak...

2009-05-12T00:47:00.003+03:00

Gecenin 4ünde uykun kaçtığında sana ılık süt yapıp vermesi demektir...
Sen uyurken dışarıda havlayan köpeğe, camı açıp "şşş, sus" deyip senin huzurla uyumanı sağlamaya çalışmasıdır...

seviyorum seni.

iddia

2009-05-09T16:46:00.004+03:00

Mvö Başıbozuk albümünü indirmek için buraya tıkla.

2009-05-05T17:55:00.002+03:00

Nasıl evlatlar yetiştirdim ben bilmem ki.
........................................Annem

portecho!!

2009-05-03T16:13:00.009+03:00

Dün gece Okan'ın programında izleyince hatırladım birden portecho'yu.
O olay klip'ten sonra tanımıştım kendilerini.
Tan Tunçağ ve Deniz Cuylan’ın kurmuş olduğu Portecho elektronikayı rock ile buluşturuyor ve bence çok da güzel oluyor.
İki albümleri bulunuyor Portecho'nun ilki Underworld, diğeri ise Studio Plastico.

Nasıl bir şey acep bu Portecho diyenleri de düşündük;

İlk albümleri Underworld'ü indirmek için buraya,
İkinci albümleri Plactic Studio'yu indirmek içinse buraya tıklıyorsunuz efenim.

ÖNEMLİ!
Underworld pass: AsiMert
Plastic Studio pass: korid

Acaba bu olay klip dedikleri studio plastico şarkısının klibi nasıl diyenler de buraya tıklasın o zaman.

Bitmediiii!!!

Portecho myspace sayfası için buraya

Bilboard dergisi Portecho röportajı içinse buraya tıkla şekerim.

Yeter artık utanmasam portecho'yu ayağınıza getiricem valla.
İyi dinlemeler, öpüldünüz.

kafa ve omuzlar

2009-05-02T19:30:00.010+03:00

Eğer mentollü bir şampuan kullanıyorsanız gözlerinizine kaçmamasına gani gani özen gösterin.
Zira ebenizisikiyor...tecrübeyle sabit.

Gösterilerde polisler biber gazı yerine mentollü şampuan ve su karışımı kullansalar daha etkili olur ve de maliyeti daha düşük olabilir sanki, olmayadabilir.Bunu düşünelim.

2009-05-01T15:29:00.008+03:00

Aaaa de bakiyim.

2009-04-30T18:40:00.000+03:00

Göster amcana dilini.

Mazlum olan kim?

2009-04-30T18:05:00.004+03:00

İstanbul'un ortasında Bostancı'da yaşanan hücre baskınını ve yaşanan çatışmayı bilmeyen yoktur heralde.
Mazlum Şeker'i de tabi....
Çatışma sırasında emniyet şeridinin hemen arkasında olduğu iddia ediliyordu...ama o vurulduğunda orada emniyet şeridi falan yoktu. Böyle temiz ve dürüst bir memlekette yaşıyoruz işte.
Hadi tamam emniyet şeridi vardı diyelim.Bu şeridin hemen arkasında duran bir kişi için "aa emniyet şeridi dışındaydın vurulabilirsin tabi ki" demek ne kadar dürüstçe bir davranış. Gerçekten insanın emniyetini sağlayan bir şey midir o şeritceğiz? Kurşun geçirmez midir? Kendini temize çıkarmak ve geriye çekilmek ne kadar kolay dimi, "suçluyuz, ihmalkârız" diyebilmek ne büyük sorumluluk, ağır gelir taşıyamassınız, koltuğunuzdan, makamınızdan olursunuz dimi?Yazık size.
Tamam meraklı bir milletiz, olaylara, kazalara hemen koşarız ve çekirdek çitleyip izleyebiliriz kabul ediyorum.Hatta şöyle diyeyim,benim büyük dedem bir kazayı izlemeye giderken araba altına kalıp ölmüş.Evet bu kadar meraklıyız. Peki 1 mayısta "SÜPER ÖNLEMLER" araç gereçler kullanan polisimiz şehrin ortasında yaşanan bir çatışmada neden insanları oradan uzaklaştıramıyor?
Neden terörist pencereden uzanıp silahını rahatça ateşleyebiliyor?
Keskin nişancılarınız nerde, hani o Tayyip'i sıkı sıkıya koruyan?
Rahat olun koltuğunuz sizindir hala, bırakın insanlar ölmeye devam etsin.

Başka bir tarafa bakalım şimdide.Medya.
Bu blog geniş bir kesime hitab etmediği için yukarıda fotoğrafı yayınladım.
Peki televizyonlarda tekrar tekrar gösterilen, gazetelerde çarşaf çarşaf yayınlanan Mazlum ne olacak, onun ailesinin psikolojisi ne olacak?
Çocuğunun ölümünü an ben an izleyen bu aile nasıl toparlanacak?
Gazeteyi eline aldığında oğlunun anasayfada bulunan kanlar içindeki dev gibi fotoğrafını gören baba buna nasıl dayanacak?
Nerde sizin otosansür'ünüz ey medya?
Böyle trajik bir olayı "0" sansürle gözler önüne sermekten hiç mi çekinmiyorsunuz.
Haber değeri taşıyor diye bir aileye nasıl olur da bu kadar acı çektirebilirsiniz?
Polat Alemdar'ın elindeki dumanı tüten sigarayı aptal aptal blurlayan ey RTUK nerdesin?

Bütün bu yaşananlarda hepimizin suçu var, şapkamızı önümüze koyup düşünelim lütfen biraz.
Biraz.

Kralsın Cerrah!

2009-04-30T17:37:00.005+03:00

Sevgi kelebeği Celaleddin Cerrah hazretleri.

Çok şeker adamdır bu Celaleddin, ona kısaca Celo diyorum ben.O ve emmniyet teşkilatı her zaman sorumluluk duygusu sahibi, hata tanımayan oluşumlardır.Kutsal bir oluşumdur kendisi.
Sondan bir önceki yaşanan katliam hakkındaki sözleri onu daha da kutsal ve şeker kılmıştır.Yaklaşık 2 ay önce Etiler'de Münevver Karabulut adlı lise öğrencisinin öldürülüp kafası kesildikten sonra çöp konteynırına atılmasından sonra bu vahşete tepkiler büyüdükçe büyüyordu.Bütün anne babalar Münevver'in ailesi gibi üzülüyor bizler de sanki arkadaşımızı kaybetmişçesine yasını tutuyorduk.Soruşturmanın sürdüğü şu dönemde Celo'dan yine kendine yakışır bir yorum geldi ve Münevver'in ailesini suçlayarak; “Kızlarını takip etselermiş” dedi. İnsanın kanını donduran bu açıklama mı yoksa bu açıklamanın İstanbul İl Emniyet Müdürü tarafından yapılmış olması mıydı inanın bunu bende ayırdedemiyorum. Ama korkunç ve acımasız ve de bilinçsiz bir açıklama olduğu kesin.
Sayın Celo umarım senin çocuklarının başına böyle bir olay gelmez.
Umarım o anne ve babanın hissettiği acıyı hiçbir zaman hissetmezsin.
Artık konuşmadan önce düşünmeyi öğren.
İnsanların acısına, yaptığın patavatsızlıklarla acı katma.
Allah sana akıl fikir versin.
Amin.

çüşünüz.

2009-04-30T17:33:00.001+03:00

Mina diye isim var lan.Yazık günah valla.
Aaaa Mina koyim.
ahuha.

love me do

2009-04-27T20:45:00.002+03:00

Otobüste bir çift;

Kız: Saçındaki jölenin kokusu buraya kadar geliyor.
Erkek: Kapa çeneni.
...

İnsanın başına en fazla ne kadar aksilik gelebilir?

2009-04-27T18:46:00.005+03:00

Sabah evden çıkmıştım, şemsiye almadığım için ahmak ıslatan yağmurda ahmakça ıslanıyordum.
Ayağımda en açık renkli ayakkabımla...
Okula gittim, ders yoktu, son iki derse girdim falan.
Bir baktım zaten şarjı az olan mp3üm kapanmamış çalıyor "ha siktir" dedim içimden, neyse.
Yağmurdan korunmak için paltomun kapşonunu kapatıyorum ama o ısrarla kafama entegre olmayıp kendini aşağı salıveriyor, pes ediyorum.
Derken dönüşte, otobüste en sevdiğim şarkı başlamışken lanet mp3üm kapanıyor, deniyorum deniyorum açılmıyor.
Lanetler içerisinde uykusuz'u çıkarıp okumaya başlıyorum.
Hangi aptal açmışsa açmış otobüsün camını, süpersonik bir hızla yandan geçen otomobil su birikintisini direk otobüsün içine benim üzerime sıçratıyor, uykusuzum piç oluyor.
Lanet etmelere devam ediyorum.
Eve doğru yaklaşıyorum ve dün gece annemle tekele giderken anahtarımı aldığımı ve anahtarın diğer paltomun cebinde kaldığını hatırlıyorum.Neyse annem evdedir diyorum.
Annem evde yok.
Yarım saat evin karşısındaki apartmanda oturup bekliyorum.Yine lanetler ederek.
Annem geliyor sonra abim geliyor.
Kıbrıs'tan yaklaşık 20 gün sonra gelen abim compact olduğu için beğenmediğim ama yine de çoğu zaman şükrettiğim fotoğraf makinamın arkadaşı tarafından yere düşürülüp bozulduğunu söylüyor.
Sinirlenemiyorum abim uzaktan geldiği için, içim içimi yiyor....

İşte bu kadar...
Günün tek sevindirici olayıysa, abimin kıbrıstan gelirken Baileys(benim isteğim), Bacardi ve J&B almış olmasıydı.

benden söylemesi....

2009-04-27T18:15:00.004+03:00

Şimdi size iki önerim olacak.Ama önünüzde sadece 3 gününüz var...
Birincisi Tempo...
Nisan sayısında çok güzel bir kitapçık veriyor tempo sağda gördüğünüz gibi "hayatınızı değiştirecek 50 film" kitapçığı kendisi.

Bence her sinemaseverde bulunması gereken bir rehber:p

İkincisi ise National Geographic Türkiye'nin yine Nisan sayısı....Nat Geo'nun hediyesi ise fotoğrafseverleri ilgilendiriyor.
"Ara Güler'in Dünyası" adlı bir fotoğraf kitapçığı hediye eden nat geo yine gözbebeklerimizi kocaman yapıyor=)) İçerisindeyse 80 yaşındaki Ara Güler'in 80 adet fotoğrafı bulunuyor.
Dünyanın en egzotik ve en ilgi çekici karelerini görüyoruz nat geo sayesinde...

Kaçırmayın derim.

Dediğim gibi 3 gününüz var demedi demeyin....

=)

rebels

2009-04-25T00:48:00.002+03:00

Altalta gelenleri paylaşayım dedim daha örnekleri vardı aslında.
Ne kadar tahammülsüz, gergin ve bıkmışız lan.
Halimiz duman aaman.

sünger beyin kutu şort

2009-04-24T23:36:00.006+03:00

Köfte mi döner mi? gibi zekice bir soruya smsle cevap veren insanlara programa katılma hakkı sağlayan, içeriğinin izleyicilere hiçbir şey katmadığı, sadece stüdyo içindekileri eğlendiren ve bir süre sonra onları şebekleştiren, yine cıvık tribün ambsiyansıyla izleyiciyinin kulaklarını tırmalayıp baş ağrılarına sebebiyet veren, yarışmacıların(şebeklerin) "büyük hissediyorum" tarzında söylemlerle kendilerini artık psişik olarak görmelerini sağlayan, yapımcısı ve sunucusu Acun'u zengin eden "var mısın yok musun?" adlı eblek yarışma(ki ortada yarış göremedim ben);
senden nefret ediyorum.

The good, the bad and the ugly

2009-04-24T20:29:00.003+03:00

Bugüne kadar herkesle iyi anlaşabildiğimi düşünürdüm.
Hayır, herkesle iyi anlaşamıyorum ben.

34

2009-04-24T20:17:00.003+03:00

Otobüste poponuza değip duran o "sert" şeyin ne olduğuna dönüp baktığınızda, "bavul" tipi çantalı şahıs hiç oralı olmazken yolculuk boyunca o tedirgin edici sert dokunuşları yapmaya devam eder ve diken üstünde geçen yolculuğunuz ya sabırlar içersinde bitmek bilmez...

La dolce vita...

2009-04-24T20:05:00.005+03:00

"Hayat bir kutu çikolatadır. İçinden ne çıkacağını asla bilemessiniz."
......................................................................................Forrest Gump