doğurmak annelik değildir!!

Annesi tarafından terkedilmiş minnacık bir kedi yavrusunu beslemek, insan yavrusunu beslemekten çok daha zor.
Daha önce birçok kez bakmışlığım vardı ama aradan baya zaman geçmişti.
Onu şırıngalarla beslemek, işemesi için ıslak pamuklarla yardım etmek.
Ağlamasın diye sürekli sevip öpmek.
Sanıldığından çok daha zor.
Ama yine de mutlu ediyor insanı.

Cici anne olmak kolay değil azizim =)

Kedilerimle ilgili bir son gelişmeden bahsedeyim; gebeş olan kedimiz terkedilmiş yavruya sahip çıktı, bugün aralarındaki koklaşma sonucu ilginç bir etkileşim oldu ve gebeş kedim Tavşi, sahipsiz kediciğimizi evlat edindi, ona sahip çıktı, hatta şuanda onu emzirmekle meşgul.Böylelikle ilkkez hamile kalan kedimiz daha doğurmadan bebek emzirmiş bulunuyor.
Hem bebeğimiz annesiz kalmadı diye mutluyuz hem de üzerimizdeki zor yük kalktığı için...

Annelik böyle bir şey işte, üveymiş özmüş hiç önemli değil.
:)

hayatımın vazgeçilmezleri;pisiler=)

Doğduğumdan beri onlarlayım.Kedisiz bir ev oksijensiz bir hayata benziyor bana göre=)küçüklüğümden beri kaç kediyi hayata döndürdüm,,hayata döndüremediklerim için ne kadar hıçkırıklarla ağladım,kaç sahipsiz kediyi büyüttüm,kaç sülale yetiştirdim hatırlamıyorum.Bu yukarıda görmüş olduğunuz sevimli pisicik yaklaşık bir haftalık=)kendi gibi sevimli üç kardeşi daha var.onların dışında anneleri canpare,pumu,tekko,kesto isimli 4 kedim daha var=)mesela kestoyu yanıma almadan uyuyamam=)onun o hırıltısı,sıcacık nefesi huzur veriyor sanki bana=)pumu deseniz benim oğlumdur kendisi,parlak,kısa gri tüyleri,yeşil sert bakışlı gözleri,birde kulak tırmalayan bir sesi var kendisinin,sert mizaçlı,sevilmekten hoşlanmayan bi kedidir=)),teko çok yaşlıdır mesela,yaklaşık 8 senedir bizimle,beraber büyüdük nerdeyse=)çirkin ama libidosu hala yüksek bir kedidir,evin büyüğü gibi gelip eve gözatıp dolaşır,bir köşeye kurulur.kestoya gelelim şimdide kendisi tekirdir,yemyeşil ürkek bakışları vardır,çok insancıldır,hatta onun önceki yaşamında insan olduğunu düşünüyorum=)kollarını açar ve boynuna sarılır,sevilmeyi ve benle uyumayı çok sever.gelelim canpareye;oda tekir ve beyaz renklerde,kocaman yeşil hareli,ürkek gözleri vardır.ikinci seferdir anne oluyor ve az sayıda doğurur.yavruları da maşallah çok tatlı oluyor hep=)kendisinin tüyleri tavşan gibi yumuşacıktır.kendini pek sevdirmez ürktüğü için,annem onun psikolojik sorunları olduğunu söyler hep=)

neyse bu kadar betimleme yeter.bazen insanlardan çok daha fazla güç veriyorlar bana.onlara bu kadar değer vermemin nedeni budur belki.
onlarla ilgili gelişmeleri yazacağım buraya...

seviyorum sizii pisicikleriimmm benim=)